9.9.2016
به گزارش خبرگزاری حکومتی هشت دی به فاصله فقط ۱۰ کیلومتر از تهران روستاهایی را می توان یافت که مردمانش در نهایت فقر و تنگدستی، پر
مشقت ترین شغل ها را در بدترین شرایط آب و هوایی برای بدست آوردن کمترین
دستمزد بخور و نمیر، به جان می خرند.
کارگاه های آجر پزی روستای قاسم آباد
تهرانچی، مملو از خانواده هایی است که سابقا در شهرستان خواف به کشت و زرع
مشغول بودند اما خشکسالی امانشان را بریده و سرانجام ناگزیر از ترک خانه و
کاشانه و مهاجرت به حاشیه تهران شده اند.
مردان، زنان و کودکان، کار در کارگاه های
آجر پزی را از ساعت ۳ نیمه شب آغاز و هر روز سه شیفت کار می کنند در حالی
که از زمانی کوتاه برای استراحت برخوردارند. در کارگاه های آجرپزی هر
خانواده به صورت هفتگی مبلغ ناچیزی را برای خورد و خوراک دریافت می کند و
خانواده ها در اتاق هایی کوچک اقامت دارند، از بیمه هم خبری نیست
. شمار مهاجران افغان نیز در این کارگاه
ها قابل توجه است. آجرپزی در عین حال دائمی نیست و یک شغل فصلی است که فقط
در ۶ ماهه نخست سال تنورش گرم است. ساکنان روستای قاسم آباد با آغاز پاییز و
فصل سرما دوباره راهی خانه و کاشانه شان در خواف می شوند تا نیمه دوم سال
را سپری کنند با این امید که چک های مدت دار دستمزدهایشان نقد شود. همه رنج
های این مردمان سختکوش و مقاوم حاصل خشت های کج اقتصاد است که بنای
کشاورزی ایران را سست و آسیب پذیر کرده است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر