چهارشنبه، مرداد ۳۱، ۱۳۹۷

کاش دستی میشدم.. چون خانه‌ای اندازه‌ی دشتی پراز گل تا پناه آرد به آن هر بی کسی

کاش دستی میشدم چون خانه‌ای اندازه‌ی دشتی پراز گل تا پناه آرد به آن هر بی کسی،هرمانده از راهی کاش قلبی می‌شدم با سقفی از ابر وگل و گلدان ومیوه تا که بنشیند درون آن هرآن بی‌سرپناهی کاش... 

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر