11:09:26 PM 1392/7/18

کنگره ايالات متحده آمريکا - کنفرانس درباره قتل عام و گروگانگيری در اشرف

کنگره ايالات متحده آمريکا - کنفرانس درباره قتل عام و گروگانگيری در اشرف

تأکيد نمايندگان کنگره از هر دو حزب، شخصيتهای سياسی و فرماندهان حفاظت اشرف بر تعهد و مسئوليت آمريکا در تأمين حفاظت ليبرتی و وادار کردن حکومت عراق به آزادی گروگانها

واشينگتن -9اکتبر2013 (17مهر92)

قاضی تدپو رئيس زيرکميته تروريزم، منع سلاحهای کشتار جمعی و تجارت

نزديک به يک ماه پيش، در ساعتهای اوليه صبح شنبه اول سپتامبر امسال، ساکنان بی دفاع اشرف مورد حمله قرار گرفتند. اين کمپ توسط افرادی که مرتکب تروريسم عليه ساکنان اشرف می شدند مورد هجوم واقع و اشغال شد. شما و من ويدئوها را ديده ايم. من عکسهای اين واقعه را ديده ام و می توان بربريت و درنده خويی را در آن تصاوير مشاهده کرد. قربانيان تنها کشته نشدند بلکه با وحشيگری به قتل رسيدند. کسانی که از اولين رگبارها جان سالم به در برده بودند مدتی بعد تيرخلاص خوردند. اين يک عمل تروريستی عامدانه عليه ساکنان بی دفاع و غيرمسلح بود.
سازمان مجاهدين خلق ايران مدتی پيش از حق دفاع از خود گذشت و سلاحهای خود را خيلی وقت پيش تحويل داد و مهاجمين از اين امر باخبر بودند و به همين خاطر بی پروا مرتکب کشتار شدند. اين کاری است که آنها کردند. يک نسل کشی عامدانه عليه ساکنان اشرف. افراد مشخصی بودند که کشته نشدند، آن هم نه به اين خاطر که جانيان از کشتن آنها صرفنظر کردند بلکه می خواستند آنها را گروگان بگيرند و وحشيانه از آنها بازجويی کنند، چيزی که در رابطه با 7نفر از آن افراد به وقوع پيوست. بنابراين ساکنان بی دفاع بودند و بسيار تلخ است که تنها ابزاری که برای دفاع از خود داشتند کلاهخودهای آبی بود، زيرا اثری از سازمان ملل در آنجا نبود که کمک کند و اطمينان حاصل کند که منطقه امن است.
روزی خواهد رسيد که عاملان اين عمل تروريستی به سزای اعمال خود خواهند رسيد. آنها بايد به خاطر ارتکاب جنايت جنگی در يک محکمه بين المللی محاکمه شوند. بايد اين طور شود. نيروهای امنيتی عراقی از نظر اخلاقی و حقوقی موظفند تا از اشرف حفاظت کنند. آنها کجا بودند؟ به گمان من آنها احتمالاً مشغول صرف نهار با مقامات رژيم ايران بودند و در رابطه با وقايع کمپ اشرف صحبت می کردند. در حاليکه قرار بود از اشرف نگهبانی کنند. اين واقعه ای نبود که فقط چند دقيقه طول بکشد. بلکه مدت زيادی طول کشيد. مدت زيادی طول کشيد تا به همه 52نفر برسند زيرا برخی از آنها سعی می کردند خود را پنهان کنند و برخی سعی کردند از خود دفاع کنند و بعضی از آنها نيز به دنبال نقطه امنی در کمپ اشرف بودند اما نقطه امنی وجود نداشت. بنابراين مهاجمين ياغی همه درها را زدند و خانه به خانه به دنبال دوستان و خويشاوندان شما رفتند.
اين امر بايد وجدان جهان را تکان بدهد، زيرا ما در سال 2013 زندگی می کنيم ولی در عين حال يک دسته تروريست می توانند به راحتی و با وحشيگری تمام يک جمعيت را از بين ببرند. عاملان اين کار بايد به دست عدالت سپرده شوند، اما در عين حال همان طور که ما در رابطه با حملات گذشته نيز گفته ايم، نبايد اجازه داد که چنين وقايعی مجدداً اتفاق بيافتد. اما می بينيم که جنايات و کشتار صورت می گيرد چه در اشرف و چه در ليبرتی و ما بايد توجهات را به آن جلب کنيم. وحشتناک است. اما مجدداً تکرار می شود. عاملان آن را به دست عدالت بسپاريد.
اين دوران، دوران حسابرسی است و چنين روندی ديگر از حد گذشته است. بنابراين، دنيا، عراق، آمريکا و سازمان ملل بايد برانگيختگی خود را در رابطه با آنچه که اتفاق افتاده بروز دهند و بايد پاسخگو باشند.
کميساريای عالی پناهندگان سازمان ملل ساکنان اشرف را به عنوان پناهجو به رسميت شناخته است. بگذاريد آنها موقعيت پناهندگی دريافت کنند. آمريکا هنوز به دولت عراق پول می دهد. پولی که از آمريکا خارج می شود. جالب است که در اين وضعيتی که دولت آمريکا تعطيل شده و از ميزان مخارج دولتی کاسته شده، ما هم چنان به عراق پول می فرستيم. به نظر من هيچ پولی نبايد به عراق داده شود مگر اين که عراق در قبال اتفاقاتی که برای ساکنان اشرف افتاده پاسخگو باشد. بگذاريد روشن بگوييم که مالکی! تو ديگر پول از آمريکا دريافت نخواهی کرد مگر اين که بگويی عاملان جنايت چه کسانی بودند و سپس نشان دهی که ساکنان از امنيت برخوردار خواهند بود. آيا اين خواسته عجيبی است تا پول آمريکا را بگيری؟ خواسته چندان عجيبی نيست. بنابراين بگذاريد قاطع برخورد کنيم. من بهمراه 33تن از ديگر اعضای کنگره نامه يی به وزير امور خارجه کری نوشته ايم و به او گفته ايم که درخواست ما اين است که کمکهای مالی به عراق قطع شود تا زمانيکه حسابرسی وجود داشته باشد و تا زمانيکه ساکنان در هر دو کمپ مورد حفاظت قرار گيرند.
من نامه يی را نيز به دبيرکل سازمان ملل بان کی مون نوشته ام و از او خواسته ام که هرآنچه در توان دارد انجام دهد تا سازمان ملل فی الواقع از ساکنان حفاظت کند، يعنی پناهندگان ايرانی که در عراق کشته می شوند. به نظر من دست رژيم ايران در دست دولت عراق است تا اشرفيان در ليبرتی را مورد اذيت و آزاد قرار دهند و بر اين باورم که هر دو طرف در آخرين حمله همدست بوده اند. اين نظر من است.
بنابراين بايد هويت عاملان حمله را برملا کرد. بايد مطمئن شد که ساکنان از حفاظت برخوردار خواهند شد، صدای بيگناهانی که کشته شده اند به گوش می رسد که از دنيا می خواهند که نحوه کشتار و قتل عام آنها را مشاهده کند. عدالت حکم می کند که ما دست به کار شويم زيرا عدالت چيزی است که ما در اين کشور پيرو آن هستيم.

جودی چو از کميته قضايی کنگره آمريکا

 

با تشکر از اين که مرا به اين جلسه مهم دعوت کرديد که در زمانی بسيار خطير برگزار می شود. آنچه در ذهن من سنگينی می کند، حوادث وحشتناک اول سپتامبر است. زمانی که چيزی که غيرقابل تصور بود اتفاق افتاد، زمانی که نيروهای عراقی 52تن از اشرفيها را قتل عام کردند. سربازان عراقی دستان مخالفان را از پشت بسته و به سر آنها شليک کردند. شماری از شهدا زن بودند و مهاجمان ساختمانها را آتش زدند. اين خشم آور و انزجار آور و غيرقابل تصور است. به همين خاطر ملل متحد و آمريکا اين حمله را محکوم کردند و من اين حمله را محکوم می کنم.
در ماه سپتامبر من يک نامه به وزير کری نوشتم و به وی توصيه کردم که از همه ابزاری که در اختيار اوست استفاده کند که تضمين کند پناهندگان باقيمانده در کمپ اشرف و ليبرتی از امنيت قوی برخوردار شوند. من فراخوان به آزادی فوری آنها که به گروگان گرفته شده اند می دهم و من نوشتم که ما تعهد سنگينی داريم که امنيت، سلامت و حقوق اوليه اين پناهندگان را تضمين کنيم. ما بايد هرآنچه را که می توانيم انجام دهيم تا مطمئن شويم ساکنان کمپ ليبرتی امن هستند. به همين خاطر، من از قطعنامه 89 در کنگره حمايت کردم که حملات مرگبار اوايل سال را محکوم می کرد. من در بزرگداشت اين شهيدان به شما می پيوندم و برای تلاش برای تضمين امنيت ساکنان کمپ ليبرتی تجديدعهد می کنم و اطمينان می دهم که تلاش کنم گروگانهايی که در حال حاضر در بند هستند، آزاد شوند و امنيتشان تضمين شود. با تشکر از همهٴ شما.

قاضی مايکل موکيزی وزير دادگستری پيشين آمريکا

 

خانمها و آقايان
در طول اين ساليان ما شاهد آن بوده ايم که گروهی از افراد که در سال 2003 داوطلبانه سلاحهای خود را تحويل نيروهای آمريکايی دادند، به عنوان افراد حفاظت شده تحت کنوانسيون چهارم ژنو در ژوئيه 2004 به رسميت شناخته شدند، آن هم به طور کتبی از طرف يک ژنرال ارشد ارتش آمريکا، موضوعی که در اکتبر 2005 توسط يک ژنرال مهم ديگر که فرماندهی نيروهای چندمليتی در عراق را برعهده داشت مجدداً مورد تأکيد قرار گرفت.
با اين حال ما ساکت نشسته و شاهد آن بوده ايم که اين افراد به دست نيروهای عراقی که مجهز به تسليحات و تجهيزاتی هستند که آمريکا در اختيار آنها گذاشته و به آنها آموزش داده هدف کشتار قرار می گيرند. اين در حالی است که آمريکا سکوت اختيار کرده و هيچ اقدامی نمی کند. در سال 2009 و 2011، مجموعاً 47نفر در حملاتی که فيلمهای آنها موجود است کشته شدند.
اين حملات در لحظاتی صورت گرفتند که وزير دفاع آمريکا در عراق به سر می برد و به نوعی يک سيلی بين المللی بر صورت ايالات متحده به شمار می رفتند.
دولت آمريکا از سازمان مجاهدين درخواست کرد که از اشرف به ليبرتی نقل مکان کند و 3000نفر جابه جا شدند و 100نفر بر اساس توافقنامه يی در اشرف ماندند تا از اموال و تأسيسات ذيقيمتی که متعلق به ساکنان اشرف است حفاظت کنند. اين بهای لغو نامگذاری تروريستی بود، نامگذاری که هيچ گاه نبايد صورت می گرفت و تنها دليل آن دلجويی بی جهت از رژيم ايران بود که مؤثرهم واقع نشد.
من به همراه رودی جوليانی به پاريس رفتم و از خانم رجوی تقاضا کردم که در اين جابه جايی همکاری کنند و به ايشان گفتيم که می تواند به قولهای دولت ايالات متحده اعتماد کند و ايشان هم همين کار را کرد. برای من حتی بازگويی اين ماجرا سخت است چون صدايم می لرزد و وجدانم آزرده می شود. به اين قولها وفا نشد. وقتی دولت آمريکا صحنه را ترک کرد، دولت عراق دائماً از حفاظت ساکنان شانه خالی کرد و مرتب به آنها حمله کرد. حملات موشکی عليه کمپ ليبرتی 10 کشته بر جای گذاشته است.
دولت عراق مدعی است که اصلاً نمی داند چه کسانی اين حملات را انجام داده اند. سپس در روز اول سپتامبر 52تن از کسانی که در اشرف باقی مانده بودند به قتل رسيدند، به بعضی از آنها در حالی که دستانشان از پشت بسته شده بود تير خلاص زدند. متأسفانه آن کارتهای حفاظت ضدگلوله نبودند. آنها به اين شکل بودند: «فرد حفاظت شده» که توسط ايالات متحده به آنها داده شده بود.
حال خانمها و آقايان، اين وضعيت بدون همت و کوشش ما خودبخود تغيير نخواهد کرد. شما چنين صحنه هايی را می بينيد و انسان خودبخود فکر می کند که گويا طبيعت بايد خودش عليه اين صحنه ها قيام کند! اما اين گونه نيست. اين وقايع ادامه خواهد يافت مگر اين که همين جمع ما و دوستان ما و دولت آمريکا برخيزند و کاری انجام دهند. بنابراين تو را به خدا و به خاطر جان آنها برخيزيم و کاری کنيم. متشکرم.

استيو کوهن، عضو کميته قضايی کنگره آمريکا

 

خيلی مشکل است از بعد از ديدن اين فيلم صحبت کنم، ما به عنوان يک کشور، ايالات متحده، تضمين داده ايم که از اشرفيها حفاظت کنيم. پس از حوادث وحشتناک اول سپتامبر، خيلی مشکل است به چشمان اين افراد نگاه کرد و در مورد آنچه آنجا رخ داد فکر کرد و اين که متوجه شد تضمينهای ما آنطور که می بايد عملی نشدند. ضروری است به نخست وزير عراق گفته شود و به او گفته خواهد شد که با گروگانها بايد به شيوه انسانی رفتار شود و آنها بلادرنگ آزاد شوند. او بايد عذرخواهی کند، هر چند او کار ديگری برای اين که اين وضعيت را درست کند نمی تواند انجام دهد. ولی رفتار انسانی با گروگانها و آزادی آنها حداقلی است که بايد انجام بدهد. ما بايد به جان کری فراخوان بدهيم و اينکار را خواهيم کرد، به دوستم وزير کری، خواهيم گفتم که به تعهدات ايالات متحده به ساکنان که خودمان آنها را در سال 2004 به عنوان افراد حفاظت شده به رسميت شناختيم پايبند باشد؛ به عنوان پناهجويان آنطور که ملل متحد آنها را به رسميت شناخته است. آنها بر اين اساس از حق و حقوقی برخوردار هستند. ايالات متحده و ملل متحد می بايد به ارزشها و تعهدات ما پايبند بمانند. خيلی مشکل است به آنچه که اتفاق افتاد نگاه کنيم. ما بايد مطمئن شويم که ساير اشرفيها در ليبرتی مورد خوشرفتاری قرار گيرند و من از جانب آنها تلاش خواهم کرد تا اين که عدالت اجرا شود.

روهرا باکر رئيس زيرکميته اروپا، آسيا و تهديدات نوظهور کنگره آمريکا

 

مدت زيادی است که ما در رابطه با اين موضوع بحث و تبادل نظر کرده ايم. در اين رابطه هشدارهای زيادی داده شد. و ايالات متحده آمريکا فشار ديپلوماتيک و فشارهای ديگر را بر روی دولت عراق اعمال نکرد تا چنين رويدادی اتفاق نيافتد. اين واقعه ای شرم آور است. برای دولت عراق شرم آور است اگر چه شرم برای آن موضوعيت ندارد اما برای ايالات متحده هم شرم آور است.
ما با وضعيتی مواجه هستيم که طی آن بيش از 50 فرد غيرمسلح به دست نيروهای عراقی قتل عام شدند. اما خوب نگاه کنيد و ببينيد سربازان عراقی از چه سلاحهايی برخوردار بودند. سلاحهای آمريکايی. اگر خيال کنيم که هيچ گونه مسئوليتی در قبال اين واقعه نداريم در واقع همه چيز را پنهان کرده ايم. آمريکا مسئوليت خود را فراموش کرده است، در حاليکه سلاحهايی را در اختيار امثال مالکی و چنين افرادی قرار داده که در عراق و کشورهای ديگر خاورميانه حکومت می کنند.
به نظر من وقت آن رسيده است که آمريکا به اين واقعيت پی ببرد که مسئوليت دارد چون ما خودمان را سالها پيش وارد آن منطقه و يک دهه پيش وارد عراق کرده ايم. و در نتيجه مسئوليتهايی داريم که به آنها عمل نمی کنيم و به همين خاطر امروز اين جلسه را در مورد کشتار و قتل عام افراد غيرمسلح برگزار می کنيم در حاليکه اگر به مسئوليت خود عمل می کرديم اين اتفاق رخ نمی داد.
اگر آمريکا از اين موضوع بگذرد و واکنش قاطعی نسبت به اين کشتار نشان ندهد، در واقع به رژيم ملايان و نوکرانش در دولت مالکی اين پيام را می رساند که در کشتار دست باز دارند و آمريکا اساساً در مقابل آن ترس نشان می دهد به جای اين که در مقابل آن بايستد و از وقوع چنين وقايعی جلوگيری کند.
در عوض ما بايد اين پيام را به مالکی و ملايان برسانيم که ما ترسو و بزدل نيستيم و البته که در کنار مردم ايران و کسانی که خواهان برقراری يک دولت دموکراتيک و احترام به حقوق بشر در جوامع خود هستند ايستاده ايم.
بنابراين امروز ما بايد بگوييم که در يک نقطه عطف قرار داريم. يا آمريکا قيام خواهد کرد و عمل اخلاقی و صحيح را انجام خواهد داد يا اين که تبعات عملی دهشتناکی در پيش خواهد بود، تبعاتی که ثبات جهان و منطقه را بر هم خواهد زد. اگر مستبدين و ملاهای ديوصفتی که در ايران حاکم هستند فکر کنند که ما شجاعت آن را نداريم که آنچه صحيح است را انجام دهيم، ثبات بيشتر از اين بر هم خواهد خورد، افراد بيشتری به قتل خواهند رسيد، و بسياری از آنها در طولانی مدت از ميان مردم آمريکا خواهند بود.
من متاسفم که امروز ما بايد حول چنين موضوعی در اين جا جمع شويم. در پرتو اين واقعيت که اين افراد جان خود را از دست دادند و مسبب آن سربازانی بوده اند که سلاحهای آمريکايی حمل می کردند و احتمالاً توسط آمريکا آموزش ديده بودند، اما همچنين وقت آن رسيده که مالکی را از کمکهای آمريکايی چه از نوع نظامی و چه انواع ديگر محروم کرد. و اگر اين کار را نکنيم خون آنها بر روی دستان ما هم خواهد بود چون ما به وقوع چنين فجايعی از نظر مالی کمک می رسانيم.
اما همچنين اميدوارم که کمک کنيم آنها به يک ايران آزاد بروند، ايرانی که از وجود ملايان ديوصفت و خونريزی که اکنون بر آن کشور حاکمند رها شده باشد. اميدوارم که بتوانيم آن روز را جشن بگيريم و اين شهدا را به ياد آوريم که قيمت آزادی ايران را پرداختند و ايران را آزاد کردند و جهان امن تری را ايجاد کردند. از شما بسيار متشکرم.

ايليانا رزلهتينن رئيس کميته خاورميانه و شمال آفريقا کنگره آمريکا

 

خيلی متشکرم. با تشکر از اين که اين جلسه خيلی مهم و به موقع را ترتيب داديد.
جا دارد به کل اين ماجرا نگاهی بياندازيم. آيا آنچه رخ داده است، انسان دوستانه بوده است؟ آيا مسالمت آميز بوده است؟ دولت عراق می بايد سلامت و امنيت ساکنان را تا زمانی که بازاسکان شده اند تضمين کند و ملل متحد می بايد نظارت 24ساعته از اين وضعيت داشته باشد تا مطمئن شود که ساکنان آسيبی نمی بينند. مجدداً اجازه بدهيد به اين تصاوير نگاهی بياندازيم. آيا به نظر می رسد که آنها به تعهدات خودشان عمل کرده اند؟ مطلقاً نه. ما الآن تقريباً نزديک به دو سال است که اکثر ساکنان اشرف در يک محيط ناامن و زير شرايط استاندارد در ليبرتی به سر می برند. در حالی که همان کسانی که قرار است امنيت آنها را تأمين کنند، به تعهداتشان پايبند نيستند.
سه حمله تا کنون عليه کمپ ليبرتی صورت گرفته است. سه حمله که منجر به کشته شدن تعداد زيادی شده است، دهها تن مجروح شده اند، افراد غيرمسلح و بيگناه. حملات عليه اشرف و ساکنان آن ادامه يافت. حمله ماه گذشته بيش از 50 کشته آن هم به شيوه اعدام بر جای گذاشت. آنچه اين تراژدی دهشتناک را خيلی وخيم می کند، اين است که اين قتل عام گفته می شود توسط همان نيروهای عراقی صورت گرفت که قرار است از اين افراد حفاظت کنند.
من به وزير کری و وزير کلينتون که قبل از او بود، فراخوان داده بودم که از دولت عراق و ملل متحد بخواهند که به تعهداتشان طبق يادداشت تفاهم عمل کنند و از ساکنان حفاظت کنند و از حملات بعدی عليه اين ساکنان بی دفاع جلوگيری کنند. من همچنين با کميساريای عالی پناهندگان نامه نگاری کرده ام و به اين ارگان التماس کرده ام که به همه ساکنان اشرف و ليبرتی کمک کند و من شخصاً از دولت عراق و ملل متحد خواستم که همين کار را بکنند.
اين يک مسأله اورژانس انسان دوستانه است. در حال حاضر، اوضاع بحرانی است و زمان تعيين کننده است. به همين خاطر من از شما تشکر می کنم که اين جلسه را برگزار کرديد و از اين که همه ما را گردهم آورديد تشکر می کنم و ما هر آنچه را که در يد قدرت مان است انجام می دهيم تا مطمئن شويم که ساکنان امن هستند. با تشکر مجدد از فرصتی که به من داديد.

هوارد کوبل عضو کميته قضايی کنگره آمريکا

 

چه روز خوبی برای شروع صبح چهارشنبه. با تشکر به خاطر اين. از بابت صرفه جويی در وقت، من وارد جزييات نمی شوم. من فقط همه نکاتی را که نماينده چو مطرح کرد، مورد تأييد قرار می دهم. اين قتل عام غيرقابل توجيه بود و من از حضور همه شما در اين جا تشکر می کنم و تشکر می کنم از اين که از من دعوت کرديد به اين جا بيايم. و مشتاق هستم فعاليتم را با شما ادامه دهم.