7.9.2015
گزارش
رسیده به وبسایت کوردستان میدیا حاکیست، دانشآموزان بخش ایرندگان خاش از
حداقل امکانات تحصیلی نظیر "تخته وایتبرد، میز و صندلیهای سالم،
سرویسهای بهداشتی، ساختمان مناسب و فضای ورزشی" محروم میباشند.
دانشآموزان در این منطقه به ناچار در کانکسهایی تحصیل میکنند که در سرما از شدت سردی هوا نمیتوان در داخل آن ماند و در گرما از شدت گرمی نمیتوان در آن نشست.
دانشآموزان در این منطقه به ناچار در کانکسهایی تحصیل میکنند که در سرما از شدت سردی هوا نمیتوان در داخل آن ماند و در گرما از شدت گرمی نمیتوان در آن نشست.
استان سیستان و بلوچستان از جمله محرومترین استانهای ایران از نظر آموزشی بهویژه در مناطق روستایی است.
دانشآموزان مدارس روستایی این استان با واژههایی همچون "بابا مدرسه"، "وسایل سرمایشی و گرمایشی"، "آبخوری"، "سرویس بهداشتی"، "وسایل سمعی و بصری" و "سالن ورزشی"، بیگانه هستند.
در بسیاری از مدارس این استان، حتی آب آشامیدنی موجود نیست و امکانات تحصیلی موجود در این استان فاصله معناداری با سایر استانهای کشور دارد.
بسیاری از دانشآموزان بلوچستانی هنوز در کپر درس میخوانند. آمار این مدارس که در میان حصاری از حصیر خرما یا چادر برپا میشود نیز متناقض است. مدیرکل نوسازی تعداد آنها را ۱۵ مورد، رئیس آموزش و پرورش ۵۰ مورد و رئیس شورای سیستان و بلوچستان بیش از ۸۰۰ مورد میداند.
در حال حاضر، ۱۸ هزار کلاس درس در سراسر سیستان و بلوچستان وجود دارد که ۱۱ هزار کلاس نیاز به ترمیم اساسی دارد.
"کمبود ۸۰۰ هزار متر فضای آموزشی و بیش از هشت هزار معلم"، "عدم دسترسی مناسب به مدرسه"، "نبود سرویسهای بهداشتی در بسیاری از مدارس عشایری و روستایی"، "جابهجایی دانشآموزان با وانتبار در مناطق روستایی"، "فقر غذایی" و "پیمودن مسافتهای طولانی و بیش از سه کیلومتر برای رسیدن به کلاس درس" بخشی از مشکلات آموزشی است که سد راه دانشآموزان این استان است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر