6.9.2015
محمد نظری فرزند حمدالله متولد ۱۳۵۰ شهرستان شاهین دژ در تاریخ ۹\۳\۷۳۱۳ به اتهام هواداری از حزب دمُکرات کردستان ایران در شهرستان بوکان از سوی نیروهای سپاه در خانه خواهرش بازداشت و زیر بدترین شکنجهها به به اعتراف وادار شد.
وی پیشتر گفته بود: هنگامی که مرا تحویل اطلاعات بوکان دادند بازجویم به من گفت اعترافی که کردهای، اصلا وجود خارجی ندارد و به خاطر اینکه خودت اعتراف کردهای ما نمیتوانیم هیچ کمکی به تو بکنیم.
نظری بعد از گذشت نزدیک به ۲ ماه که در انفرادی بوده و سپس به دادگاه مهاباد انتقال داده ولی چون در آن زمان در دادگاه مربوطه قاضی وجود نداشت، به همراه چند تن دیگر به دادگاه ارومیه انتقال یافته و در آنجا قاضی جلیلزاده بدون اینکه اجازه دفاع از خود به وی بدهد، تنها به استناد به گزارشات بازجویان وی را محکوم به اعدام کرد که این حکم در تاریخ ۱۷\۴\۷۸ به حبس ابد تقلیل یافت.
در مدت ۲۲ سالی که در زندان بسر برده است، از اجازهی استفاده از مرخصی استعلاجی که حق همه زندانیان است محروم است و حتی هنگام فوت مادرش نیز اجازه داده نشد که در تشییع جنازهی او شرکت کند.
در سال ۱۳۸۰ خورشیدی، برای آزادی وی مبلغی پول درخواست شده بود که به خاطر عجز از پرداخت آن تاکنون در زندان بسر میبرد.
وی اکنون نیز بار دیگر به علت نوشتن نامهای در جهت درخواست همبستگی از حزب دمُکرات، تهدید شده است.
به
گزارش ماف نیوز، محمد نظری که در روزهای اخیر نامهای سرگشاده به حزب
دمُکرات کُردستان ایران و حزب دمُکرات کُردستان، از آنها درخواست کرده بود
که با همبستگی خود، موجبات خوشحالی مردم را فراهم کنند، به محرومیت از حق
ملاقات با خانواده تهدید شد.
یک منبع مطلع از زندان رجاییشهر کرج به ماف
نیوز گفت: وی در پاسخ به تهدیدات مسئولین حفاظتی زندان تنها گفته است که
“من پیشتر همهی حرفهایم را زده و یک کُرد بیشتر نیستم”.
وی که از ۲۲ سال پیش بدون حق مرخصی در زندان به
سر میبرد، در نامهی خود عنوان داشته بود که چشم امید مردم کُردستان به
حزب دمُکرات است و همبستگی این دو حزب و فعالیتشان در قالب یک حزب را
خواستار شده بود.
پیشتر نیز این زندانی سیاسی کُرد از گزارشگر ویژهی سازمان ملل جهت امور
حقوق بشری ایران خواسته بود تا تلاشهای خود را به کار گرفته و ایران را
وادار به آزادی زندانیان سیاسی کند.محمد نظری فرزند حمدالله متولد ۱۳۵۰ شهرستان شاهین دژ در تاریخ ۹\۳\۷۳۱۳ به اتهام هواداری از حزب دمُکرات کردستان ایران در شهرستان بوکان از سوی نیروهای سپاه در خانه خواهرش بازداشت و زیر بدترین شکنجهها به به اعتراف وادار شد.
وی پیشتر گفته بود: هنگامی که مرا تحویل اطلاعات بوکان دادند بازجویم به من گفت اعترافی که کردهای، اصلا وجود خارجی ندارد و به خاطر اینکه خودت اعتراف کردهای ما نمیتوانیم هیچ کمکی به تو بکنیم.
نظری بعد از گذشت نزدیک به ۲ ماه که در انفرادی بوده و سپس به دادگاه مهاباد انتقال داده ولی چون در آن زمان در دادگاه مربوطه قاضی وجود نداشت، به همراه چند تن دیگر به دادگاه ارومیه انتقال یافته و در آنجا قاضی جلیلزاده بدون اینکه اجازه دفاع از خود به وی بدهد، تنها به استناد به گزارشات بازجویان وی را محکوم به اعدام کرد که این حکم در تاریخ ۱۷\۴\۷۸ به حبس ابد تقلیل یافت.
در مدت ۲۲ سالی که در زندان بسر برده است، از اجازهی استفاده از مرخصی استعلاجی که حق همه زندانیان است محروم است و حتی هنگام فوت مادرش نیز اجازه داده نشد که در تشییع جنازهی او شرکت کند.
در سال ۱۳۸۰ خورشیدی، برای آزادی وی مبلغی پول درخواست شده بود که به خاطر عجز از پرداخت آن تاکنون در زندان بسر میبرد.
وی اکنون نیز بار دیگر به علت نوشتن نامهای در جهت درخواست همبستگی از حزب دمُکرات، تهدید شده است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر