20.7.2016
خبرگزاری بام– شهرام
احمدی زندانی سیاسی محبوس در زندان رجایی شهر کرج در حالی هشتمین سال
زندان خود را سپری میکند که از درد شدید در تنها کلیهاش رنج میبرد و از
اعزام او به بیمارستان ممانعت به عمل آمده است. لازم به ذکر است کلیه دیگر
شهرام به هنگام بازداشت مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به همراه قسمتهایی
از روده وی طی عمل جراحی در روزهای ابتدایی بازداشت خارج شده است.
شهرام احمدی در تاریخ ۶ اردیبهشت ماه ۸۸
توسط ماموران امنیتی بازداشت و طی مدت حبس خود که بالغ بر هفت سال است حتی
یک روز مرخصی نیز نداشته و هم اکنون در زندان رجایی شهر کرج از حق داشتن
مکالمه تلفنی و ملاقات نیز محروم است.
وی بیش از سه سال است که با خانواده خود ملاقات حضوری نداشته و این در حالی ست که در حدود هشت سال پیش که بازداشت شد، تازه ازدواج کرده و همسر وی همچنان پیگیر شرایط او و در تلاش برای رهایی شهرام از حکم اعدام است.
وی به هنگام بازداشت غیر از جراحت ناشی از شلیک گلوله، به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته و بینی اش نیز شکسته بود.
شهرام احمدی در ۱۱ مهر ماه ۱۳۹۰ در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران توسط قاضی مقیسه در دادگاهی چند دقیقه ای و بدون اجازه دفاع از خود، به اتهام محاربه به اعدام محکوم شد. در تاریخ ۱۲ تیر ماه ۱۳۹۲ پرونده وی به دیوان عالی کشور ارجاع شد.
پرونده شهرام در ۷ مرداد ماه ۱۳۹۲ از سوی
دیوان عالی کشور نقض و جهت بررسی مجدد به شعبه ۲۷ دادگاه انقلاب تهران
برگردانده شد. این زندانی سیاسی در تاریخ ۱۷ مهر ماه ۱۳۹۲ به سلول های
انفرادی ۲۴۰ منتقل و نهایتا پس از یک دوره اعتصاب غذا به بند ۳۵۰ اوین
انتقال داده شد.
شهرام در تاریخ ۲۶ اسفند ماه ۱۳۹۲ مجدد به زندان رجایی شهر کرج منتقل و هم اکنون در سالن ۱۰ همین زندان تحمل حبس میکند.
دیوان عالی کشور در تاریخ ۱۵ مرداد ماه ۱۳۹۴ حکم اعدام وی را نقض نموده اما در ۱۰ مهر همین سال حکم اعدام وی مجددا توسط قاضی مقیسه صادر شد. نهایتا در ۴ آبان سال ماه ۱۳۹۴ حکم اعدام شهرام احمدی در دیوان عالی کشور تایید و به اجرای احکام اوین ارسال شد.
بانکی مون، دبیر کل سازمان ملل در گزارش پایان سال ۹۴ با اشاره به پرونده شهرام احمدی، از این پرونده با عنوان یکی از موارد پر ابهام در دستگاه قضایی ایران یاد کرده است.
همچنین یادآور میشویم که خانواده شهرام نیز از آسیب های جدی پس از بازداشت وی در امان نمانده اند. برادر کوچک او، بهرام احمدی که در همان سال ۸۸ بازداشت شده بود، به منظور فشار بیشتر بر شهرام و در حالی که در زمان بازداشت کمتر از ۱۸ سال سن داشته است، در تاریخ ۷ دی ماه ۱۳۹۰ در زندان قزل حصار کرج اعدام شد.
همچنین در سال ۸۸ خانواده شهرام و بهرام احمدی با فروش کل دارایی های خود به مبلغ ۷۰ میلیون تومان و پرداخت کل مبلغ به فردی که خود را وکیل معرفی کرده بود و ادعای ممانعت از صدور حکم را به ایشان داده بود در صدد نجات جان فرزندان خود بر آمدند. بعد ها دانستند آن فرد از ماموران امنیتی بوده و نزدیک شدنش به خانواده احمدی نیز جزئی از پروژه آنان جهت آسیب بیشتر رساندن به وی بوده است.
خانواده وی در تاریخ ۱۲ تیر ماه ۱۳۹۲ درست در همان تاریخی که پرونده به دیوان عالی کشور ارجاع گردید، پس از بازگشت از ملاقات با وی دچار سانحه رانندگی شده و مادر و خواهر وی دچار ضربه مغزی و نهایتا خواهر وی قدرت تکلم خود را از دست داد و مادر که بعد از اعدام بهرام به شدت ضعیف و رنجور گردیده بود پس از تصادف هرگز سلامت خود را بدست نیاورد و تا کنون نیمی از بدنش فلج و قدرت بازیابی حافظه اش را نیز از دست داده است.
لازم به ذکر است نحوه خبر دار شدن این مادر آسیب دیده از اعدام فرزند کوچکترش بهرام احمدی به این شکل بود که سرباز سالن انتظار به ناگهان وی را از اعدام فرزندش مطلع نمود و آثار ناشی از شوک ناگهانی خبر اعدام فرزند نوجوانش همچنان بر سلامت ایشان آشکار است.
هم اکنون غیر از خطر اعدام، سلامت شهرام نیز در خطر است.
در ۱۳ دی ماه ۱۳۹۲ تنها کلیه شهرام و روده های او دچار عفونت شد و همچنان با وجود مشکلات طاقتفرسای جسمی از اعزام وی به بیمارستان و حتی معاینه وی توسط پزشک نیز ممانعت به عمل میآورند. وی با بیماری های صعب العلاجی دست و پنجه نرم میکند و با استناد به مواد قانونی پذیرفته شده در نظام جمهوری اسلامی از لحاظ قانونی مسئولین موظف به اعزام وی به بیمارستان و برخورداری وی از مرخصی پس از درمان میباشند.
غیر از بیماری هایی که مداوا نمیشد و خود مصداق شکنجه میباشند، شهرام احمدی در حین بازداشت و پس از آن در سلول های انفرادی بارها مورد ضرب و شتم و اهانت قرار گرفته و آسیب های این شکنجهها بر وی هویداست.
البته علاوه بر این شکنجه ها، وی زمان بسیار طولانی از مدت حبس خود را به شرح زیر در سلولهای انفرادی گذرانده است:
مدت ۱۲ ماه انفرادی در زندان سنندج
مدت ۲۱ ماه انفرادی در زندان زنجان
۴۰ روز انفرادی در زندان اوین
یعنی چیزی بالغ بر ۳۴ ماه از مدت حبس خود را در انفرادی و تقریبا در شرایط ایزوله گذرانده است.
مدت ۱۲ ماه انفرادی در زندان سنندج
مدت ۲۱ ماه انفرادی در زندان زنجان
۴۰ روز انفرادی در زندان اوین
یعنی چیزی بالغ بر ۳۴ ماه از مدت حبس خود را در انفرادی و تقریبا در شرایط ایزوله گذرانده است.
همچنین وی بارها تهدید به اجرای حکم اعدام شده است.
زمانی که در سلول های انفرادی بند ۲۴۰ در شرایط نامساعدی نگهداری میشد و روزانه تنها یک وعده غذا در اختیار وی قرار می گرفت، هر صبح گاه به منظور اجرای حکم وی را از سلول ش خارج و با ایجاد فضای رعب و وحشت قصد بر هم زدن آرامش روانی وی را داشتند. همچنین پس از انتقال به بند ۳۵۰ اوین وی به همراه تعدادی دیگر از زندانیان عقیدتی (سنی مذهب) محکوم به اعدام، بارها توسط بازجوی وزارت اطلاعات (سربازجو داوری) هر یک در اتاق هایی جداگانه مورد بازجویی، اهانت و شکنجه روانی قرار می گرفتند و تهدید به اجرای حکم اعدام میشدند.
بر اساس آخرین اخبار رسیده وضعیت جسمی شهرام به شدت وخیم میباشد. وی از عفونت روده و کلیه رنج میبرد و از آنجایی که یکی از کلیه های خود را در تیر اندازی حین بازداشت از دست داد، وضعیت بسیار نگران کننده ای دارد.
تعدادی از زندانیان سیاسی بند ۱۲ زندان رجایی شهر کرج طی نامه ای در اردیبهشت ماه ۱۳۹۳ خواستار لغو حکم اعدام وی گردیدند. (خالد حردانی، شاهرخ زمانی، سعید ماسوری، صالح کهندل، افشین حیرتیان، محمد بنازاده امیرخیزی، میثاق یزدان نژاد و حمید رضا برهانی از امضا کنند گان این نامه میباشند).
متاسفانه آمار اعدام های عقیدتی و سیاسی و همچنین بازداشت های خودسرانه و بی دلیل در نظام جمهوری اسلامی طی سالیان گذشته به کرات نشان داده، این نظام از هیچ گونه کینه توزی نسبت به قومیت ها و گرایشات اعتقادی کوتاهی نمیکند. پرونده سازی در مورد شهرام احمدی و پیش رفتن در آزار و اذیت او تا مرز بازداشت برادر نوجوان وی و پس از چندی اعدام او (بهرام احمدی) نشان از نبود آزادی عقاید و تبعیض فاحش میان قومیتها دارد.
وی هرگز اتهاماتی که به او نسبت دادهاند را نپذیرفته است. اتهام وی همکاری در ترور محمد شیخ الاسلام امام جمعه سنندج میباشد، در حالی که شهرام مدت ۵ ماه پیش از ترور شیخ الاسلام بازداشت گردیده و در زمان ترور در زندان بوده است. وی حتی زیر شدید ترین شکنجهها نیز این اتهام و هر گونه اقدام مسلحانهای را نپذیرفته و بارها طی نامهای از زندان این اتهامات را ساختگی دانسته است.
جرم شهرام احمدی در درجه اول «کرد» بودن وی و پس از آن «سنی» بودن اوست. همچنین وی خواستار رفع تبعیض ها در سرزمین مادری خود بوده است و از این رو به پخش کتاب و شب نامه بر مبنای باور و اعتقاد خود اقدام نموده بود که منجر به بازداشت وی گردید.
دبیر کل سازمان ملل «بانکی مون» در پایان گزارش سالانه خود در اسفند ماه ۱۳۹۴ با اشاره به پرونده شهرام احمدی، از پرنده وی با عنوان یکی از نمونه پرونده های پر ابهام در دستگاه قضایی ایران یاد کرده است.
لازم به ذکر است علاوه بر همه موارد یاد شده شهرام احمدی با استناد به ماده ۱۸۳ محاربه به اعدام محکوم گردیده است و این در حالی ست که این ماده در حال حاضر از قوانین کشور حذف و طبیعتا حکم اعدام وی باید لغو گردد.
زمانی که در سلول های انفرادی بند ۲۴۰ در شرایط نامساعدی نگهداری میشد و روزانه تنها یک وعده غذا در اختیار وی قرار می گرفت، هر صبح گاه به منظور اجرای حکم وی را از سلول ش خارج و با ایجاد فضای رعب و وحشت قصد بر هم زدن آرامش روانی وی را داشتند. همچنین پس از انتقال به بند ۳۵۰ اوین وی به همراه تعدادی دیگر از زندانیان عقیدتی (سنی مذهب) محکوم به اعدام، بارها توسط بازجوی وزارت اطلاعات (سربازجو داوری) هر یک در اتاق هایی جداگانه مورد بازجویی، اهانت و شکنجه روانی قرار می گرفتند و تهدید به اجرای حکم اعدام میشدند.
بر اساس آخرین اخبار رسیده وضعیت جسمی شهرام به شدت وخیم میباشد. وی از عفونت روده و کلیه رنج میبرد و از آنجایی که یکی از کلیه های خود را در تیر اندازی حین بازداشت از دست داد، وضعیت بسیار نگران کننده ای دارد.
تعدادی از زندانیان سیاسی بند ۱۲ زندان رجایی شهر کرج طی نامه ای در اردیبهشت ماه ۱۳۹۳ خواستار لغو حکم اعدام وی گردیدند. (خالد حردانی، شاهرخ زمانی، سعید ماسوری، صالح کهندل، افشین حیرتیان، محمد بنازاده امیرخیزی، میثاق یزدان نژاد و حمید رضا برهانی از امضا کنند گان این نامه میباشند).
متاسفانه آمار اعدام های عقیدتی و سیاسی و همچنین بازداشت های خودسرانه و بی دلیل در نظام جمهوری اسلامی طی سالیان گذشته به کرات نشان داده، این نظام از هیچ گونه کینه توزی نسبت به قومیت ها و گرایشات اعتقادی کوتاهی نمیکند. پرونده سازی در مورد شهرام احمدی و پیش رفتن در آزار و اذیت او تا مرز بازداشت برادر نوجوان وی و پس از چندی اعدام او (بهرام احمدی) نشان از نبود آزادی عقاید و تبعیض فاحش میان قومیتها دارد.
وی هرگز اتهاماتی که به او نسبت دادهاند را نپذیرفته است. اتهام وی همکاری در ترور محمد شیخ الاسلام امام جمعه سنندج میباشد، در حالی که شهرام مدت ۵ ماه پیش از ترور شیخ الاسلام بازداشت گردیده و در زمان ترور در زندان بوده است. وی حتی زیر شدید ترین شکنجهها نیز این اتهام و هر گونه اقدام مسلحانهای را نپذیرفته و بارها طی نامهای از زندان این اتهامات را ساختگی دانسته است.
جرم شهرام احمدی در درجه اول «کرد» بودن وی و پس از آن «سنی» بودن اوست. همچنین وی خواستار رفع تبعیض ها در سرزمین مادری خود بوده است و از این رو به پخش کتاب و شب نامه بر مبنای باور و اعتقاد خود اقدام نموده بود که منجر به بازداشت وی گردید.
دبیر کل سازمان ملل «بانکی مون» در پایان گزارش سالانه خود در اسفند ماه ۱۳۹۴ با اشاره به پرونده شهرام احمدی، از پرنده وی با عنوان یکی از نمونه پرونده های پر ابهام در دستگاه قضایی ایران یاد کرده است.
لازم به ذکر است علاوه بر همه موارد یاد شده شهرام احمدی با استناد به ماده ۱۸۳ محاربه به اعدام محکوم گردیده است و این در حالی ست که این ماده در حال حاضر از قوانین کشور حذف و طبیعتا حکم اعدام وی باید لغو گردد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر