8:57:28 AM 1393/2/3
حميدرضا اکبری مفرد
|
حميدرضا اکبری برادر زندانی سياسی رضا اکبری: رژيم از درماندگی به زندانيان هجوم آورده است
حميدرضا
اکبری منفرد، برادر زندانی سياسی رضا اکبری منفرد طی گفتگويی، علت تهاجم
رژيم به زندانيان دست و پا بسته، از جمله برادرش را ضعف رژيم و وحشتش از بی
اثر بودن اعدام و سرکوب در جامعه دانست. وی گفت:
رضا همراه با تعدادی از هم بنديهايش مورد يورش وحشيانهٴ دژخيمان زندان قرار گرفت. آنها را به بند انفرادی منتقل کردند و اساساً اطلاعی از آنها ندارم.
برادر من در دی ماه91 به جرم هواداری از سازمان مجاهد ين خلق ايران دستگير شد و به 5سال و نيم زندان محکوم شد.
واقعيت اين است که اين کار رژيم ناشی از ضعف و درماندگيش است که به زندانيان دست و پا بسته هجوم آورده و آنها را مورد ضرب و شتم قرار داده، که منجر به شکستن دست و پا و دنده های برخی از زندانيها شده. خيلی واضح است که رژيم آخوند ی زير بار محکوميتهای بين المللی، از جمله پارلمان اروپا قرار گرفته و از طرف ديگر هم به خاطر اعتراضات و فشارهای مردم و جوانان مجبور شده از پروژه ضدايرانی هسته يی، ذليلانه عقب نشينی بکند. حالا از مردم و قيام سراسری وحشت کرده است و راهی جز سرکوب عريان ندارد. افزايش اعدامها و سرکوب توسط آخوند روحانی مدره نما ديگر فايده يی ندارد و دردی از اين رژيم دوا نمی کند. به همين دليل هست که اعتراضات مردم از تمام اقشار جامعه زياد شده و باز هم زياد تر می شود و دامنه اش روز به روز گسترش پيدا می کند. در نتيجه رژيم مجبور است اين فشارها را روی زندانيان تخليه کند.
اگر چه من از برادرم خبری ندارم، ولی اين ايستادگی و اين مقاومت زندانيان از جمله برادر خودم، باعث افتخار و سربلندی من و همه مردم آزادهٴ ايران است که چنين قهرمانانی را در مقابل رژيم سفاک آخوندی داريم و اين رژيم را به زانو در آورده اند. اين ايستادگی و اين دلاوری زندانيان مقاوم و قهرمان اين پيام را به مرد م و جوانان می دهد که در هيچ شرايطی رژيم ضدايرانی آخوندها، نمی تواند عزم جزم اونها را درهم بشکند يا به بند بکشد.
الآن که من دارم با شما صحبت می کنم در همه جا از جمله دانشگاهها دارند از اين ايستادگی و پايداری زندانيان حمايت می کنند. به نظر من سرکوبها و جنايتها بی پاسخ نمی ماند و شعلهٴ اعتراضها و قيام را در جامعه بين مردم و جوانان فروزانتر می کند و می رود که بساط آخوندهای کثيف و رذل را از ايران برکند. به اميد آن روز.
رضا همراه با تعدادی از هم بنديهايش مورد يورش وحشيانهٴ دژخيمان زندان قرار گرفت. آنها را به بند انفرادی منتقل کردند و اساساً اطلاعی از آنها ندارم.
برادر من در دی ماه91 به جرم هواداری از سازمان مجاهد ين خلق ايران دستگير شد و به 5سال و نيم زندان محکوم شد.
واقعيت اين است که اين کار رژيم ناشی از ضعف و درماندگيش است که به زندانيان دست و پا بسته هجوم آورده و آنها را مورد ضرب و شتم قرار داده، که منجر به شکستن دست و پا و دنده های برخی از زندانيها شده. خيلی واضح است که رژيم آخوند ی زير بار محکوميتهای بين المللی، از جمله پارلمان اروپا قرار گرفته و از طرف ديگر هم به خاطر اعتراضات و فشارهای مردم و جوانان مجبور شده از پروژه ضدايرانی هسته يی، ذليلانه عقب نشينی بکند. حالا از مردم و قيام سراسری وحشت کرده است و راهی جز سرکوب عريان ندارد. افزايش اعدامها و سرکوب توسط آخوند روحانی مدره نما ديگر فايده يی ندارد و دردی از اين رژيم دوا نمی کند. به همين دليل هست که اعتراضات مردم از تمام اقشار جامعه زياد شده و باز هم زياد تر می شود و دامنه اش روز به روز گسترش پيدا می کند. در نتيجه رژيم مجبور است اين فشارها را روی زندانيان تخليه کند.
اگر چه من از برادرم خبری ندارم، ولی اين ايستادگی و اين مقاومت زندانيان از جمله برادر خودم، باعث افتخار و سربلندی من و همه مردم آزادهٴ ايران است که چنين قهرمانانی را در مقابل رژيم سفاک آخوندی داريم و اين رژيم را به زانو در آورده اند. اين ايستادگی و اين دلاوری زندانيان مقاوم و قهرمان اين پيام را به مرد م و جوانان می دهد که در هيچ شرايطی رژيم ضدايرانی آخوندها، نمی تواند عزم جزم اونها را درهم بشکند يا به بند بکشد.
الآن که من دارم با شما صحبت می کنم در همه جا از جمله دانشگاهها دارند از اين ايستادگی و پايداری زندانيان حمايت می کنند. به نظر من سرکوبها و جنايتها بی پاسخ نمی ماند و شعلهٴ اعتراضها و قيام را در جامعه بين مردم و جوانان فروزانتر می کند و می رود که بساط آخوندهای کثيف و رذل را از ايران برکند. به اميد آن روز.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر