#ایران#Iran# سه خطابه پيشكش به مادراكرم نقابى ، سروده از حسین کاظم درویش ( مادر اكرم، سعيد و كاظم درويش )

یکشنبه, 20 تیر 1395

 

(( مادر ..خطاب

به سعید گمگشته.))
لحظه ی رفتن پابه پاش نگا میکردم تو چشاش.
بوسه خداحافظیو آروم گذاشتم رو لباش.
نم نم بارون از چشاش میریخت روگونه هاش یواش.. یواش...
میخواست بگه دوست دارم انگاری بغض کرده صداش.
زیر لبش همش میگفت خدا خودت پشتو پناش .
هنوز نرفته بود ولی گریه میکردم پا به پاش.
خدا خودت کاری بکن خیلی دلم تنگه براش.

قسم به اون اشک چشاش پَر میزنه دلم براش.
همش میگم به این دلم که یکمی طاقت بیار.
خسته شدم!! تموووم نشد؟ شب های سخت انتظار.
دلتنگی هام تو این شبا نشونه بی قراریمه.
این که دیگه نبینمت اول بَد بیاریمه.
سعید..... سعید!!!!!!!!
ساده گذشتن از دلت سخته برام تو این شبا.
باشه!! برو منم تو رو می‌سپارمت دست خدا.
پسرم!!!!!!!!!!
آروم میام کنار تو کنار خاطراتت.
دستاتو از دور میگیرم آروم میشم با یادت.
نکنه از دستم دلخوری مادر
کوچ کرده به دیاری؟؟ از این همه ماتم.؟؟
درد و دلام سُر میخورن آروم به روی گونه هام..
فاااااایده نداره!!! گفتنه قصه یِ این دردو دلام..

(( خطاب حسین کاظم درویش به مادر سعید گمگشته ..))

مادر ای پرواز نرم قاصدک..
مادر ای معنای عشق شاپرک..
ای تمام ناله هایت بی صداااااا..
مادر زیبا ترین شعر خداااا.

(( خطاب سعید گمگشته به مادر..))

مرا حبس کن در آغوشت
من برای حصارِ بازوان تو
مجرم ترین زندانی ام.
من دارم با خاطرات وداع تلخ میکنم.
دارم با نبودنت تمرین سختی میکنم.
مادرم.. مادرم!!! بسه..
دیگه گریه نکن آتیش گرفتم به خدا.
آنقدر خدا خدا نکن میسپارمت دست خدا.
با اون چشات نگام نکن طاقت ندارم به خدا..
گریه رو بس کن عزیزم صدات گرفته به خدا..
فدای گریه هات بشم اینجوری بی تابی نکن.
رو زخم من نمک نزن داغ منو تازه نکن.

مادرم. مادره خوبو قشنگم.

خداحافظ عزیز من خداحافظ تا روزِ نور..

صدااااااااای گریه هااااااات
هنوز داره میاااااااااااد
از راه دور.