در
روزگار ما هنرمندانِ پیشکسوت در خارج از جغرافیای تهران به فراموشی سپرده
شدهاند و با مِنت بسیار، ماهانه 120 هزار تومان به آنان حقوق میدهند.
حقوقی که در حدِ پول توجیبیِ دانشآموزانِ دبستانی در یک هفته هم نیست.
به گزارش خبرگزاری حکومتی تسنیم شُگرعلی رضایی از سرِ فقر و تنگدستی میخواهد
سازش را بفروشد. رضایی از نوازندگان سُرنای لرستان و از معدود بازماندگانِ
نسلِ قدیمی نوازندگان این ساز است.
شُگرعلی
رضایی در اینباره میگوید: این سازِ پدربزرگم بوده و حدود 200 سال قدمت
دارد. اُمورات زندگیام نمیگذرد و برای گذران روزگار مجبورم سازم را
بفروشم. چهار فرزند دارم که یکی از آنان دکتر است، اما بقیه بیکارند. هر
درآمدی دارم از مراسمهای عروسی است که در طول سال در آنها ساز میزنم اما
کفاف زندگیام را نمیدهد.
این هنرمند که ساکنِ شهرستان الشتر در استان لرستان است تنها مزایایی که دارد بیمه ارشاد و همان مستمریِ ماهی 120 هزار تومانی است.
این
مزایای هنرمندی است که سُرنانوازیِ قدیمِ موسیقی لرستان با او روایت
میشود و هر کسی بخواهد صدای اصیلِ سُرنای لرستان را بشنود باید به ساز او
گوش بسپُرد.
شُگرعلی
از 12 سالگی نواختنِ ساز را آغاز کرده و استادش پدرش بوده است. امروز او
در روزگار پیری مجبور است برای گذرانِ روزگار سازش را بفروشد. البته این
تنها سازِ شُگرعلی نیست و او دو ساز دیگر هم دارد تا با آنها بتواند هنرش
را به مردمِ سرزمینش ارائه کند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر