دانشجو آنلاين
مرداد 03|11:27
دانشجویان همیشه یکی از بخشهایی از جامعه بوده که بیشترین اعتراض را به جمهوری اسلامی انجام داده اند. جمهوری اسلامی هم تعداد زیادی
از
فعالین دانشجویی را تحت فشار قرار داده و یا به زندان فرستاده و یا محروم
از تحصیل کرده و با محرومیتهای اجتماعی روبرو کرده است و یا با احکام سنگین
و وثیقه های سنگین تر سعی کرده آنها را مهار کند. کامران دانشجو هم در
هفته گذشته ادعا کرده که دانشگاه را مهار کرده و به کنترل دولت درآورده اند
و این یکی از افتخاراتشان است.
آیا براستی دانشجویان مهار شده اند؟ آیا اعتراضات دانشجویی تمام شده است؟ صدالبته اینرا خود حکومتیان بهتر میدانند که به هیچوجه اینگونه نیست. جمهوری اسلامی با زور سرکوب و بگیر و ببند و با ول کردن گله های حزب اله و لباس شخصی و حراستی و بسیجی اش در دانشگاه ها اجازه شکل گیری اعتراضات را موقتا به دانشجویان نمیدهد. اما هر فرصتی که دانشجویان گیرآورده اند استفاده کرده و اعتراضشان را فریاد زده اند.
اما سال تحصیلی پیش رو بسیار دوره حیاتی و تعیین کننده ای برای دانشجویان، مردم و جنبش سرنگونی طلبانه علیه حکومت اسلامیست. باید به استقبال آن رفت و با آمادگی و همبستگی هرچه بیشتر مطالباتمان را مطرح کنیم. باید روی مطالبات و خواسته هایمان دست به ایجاد تشکل بزنیم و دانشجویان این فضای فعلی را نفع خودشان تغییر دهند. بعضی از رئوس مطالبات دانشجویان را اشاره میکنم که میتواند زمینه ساز فعالیتهای آنان در دوره آتی باشد.
مهمترین خواسته های دانشجویان در شرایط کنونی عبارتند از:
1. آزادی فوری و بی قید و شرط دانشجویان زندانی و همه زندانیان سیاسی.
2. آزادی های بی قید و شرط سیاسی مانند آزادی بیان، تجمع، تشکل، اعتراض، اعتصاب، و سایر فعالیت های دانشجویی نظیر کلوپ های فرهنگی و علمی وغیره.
3. لغو حجاب اجباری و انتخاب آزادانه پوشش.
4. لغو قوانین تبعیض آمیز علیه زنان و لغو تفکیک جنسیتی به هر شکل و در هر زمینه.
5. انحلال فوری همه نیروهای نظامی، شبه نظامی و امنیتی مانند کمیته های انضباطی، حراست، نمایندگی رهبری و غیره در دانشگاه. منمنوعیت اکید ورود پلیس و نیروی انتظامی به دانشگاه.
6. جدایی دین از آموزش و پرورش و دانشگاه ها.
7. معرفی آمرین و عاملین کشتار و جنایت علیه مردم و دانشجویان و محاکمه آنان در دادگاه های علنی با نظارت بین المللی.
8. لغو هرگونه گزینش و امتحان ایدئولوژیک مذهبی، عقیدتی و سیاسی برای ورود به دانشگاه ها. لغو فوری همه احکام اخراج و و بازگردندان فوری همه دانشجویان و استادان اخراجی.
9. انتخابی شدن همه مدیران و مقامات دانشگاهها توسط دانشجویان و استادان.
10. تامین بالاترین استانداردها برای تحصیل و امکانات رفاهی دانشجویان. از قبیل لغو شهریه، تامین خوابگاه مناسب، پرداخت کمک هزینه، تامین دانشگاه و فضای تحصیلی کافی برای همه متقاضیان ورود به دانشگاه و...
از
فعالین دانشجویی را تحت فشار قرار داده و یا به زندان فرستاده و یا محروم
از تحصیل کرده و با محرومیتهای اجتماعی روبرو کرده است و یا با احکام سنگین
و وثیقه های سنگین تر سعی کرده آنها را مهار کند. کامران دانشجو هم در
هفته گذشته ادعا کرده که دانشگاه را مهار کرده و به کنترل دولت درآورده اند
و این یکی از افتخاراتشان است.آیا براستی دانشجویان مهار شده اند؟ آیا اعتراضات دانشجویی تمام شده است؟ صدالبته اینرا خود حکومتیان بهتر میدانند که به هیچوجه اینگونه نیست. جمهوری اسلامی با زور سرکوب و بگیر و ببند و با ول کردن گله های حزب اله و لباس شخصی و حراستی و بسیجی اش در دانشگاه ها اجازه شکل گیری اعتراضات را موقتا به دانشجویان نمیدهد. اما هر فرصتی که دانشجویان گیرآورده اند استفاده کرده و اعتراضشان را فریاد زده اند.
اما سال تحصیلی پیش رو بسیار دوره حیاتی و تعیین کننده ای برای دانشجویان، مردم و جنبش سرنگونی طلبانه علیه حکومت اسلامیست. باید به استقبال آن رفت و با آمادگی و همبستگی هرچه بیشتر مطالباتمان را مطرح کنیم. باید روی مطالبات و خواسته هایمان دست به ایجاد تشکل بزنیم و دانشجویان این فضای فعلی را نفع خودشان تغییر دهند. بعضی از رئوس مطالبات دانشجویان را اشاره میکنم که میتواند زمینه ساز فعالیتهای آنان در دوره آتی باشد.
مهمترین خواسته های دانشجویان در شرایط کنونی عبارتند از:
1. آزادی فوری و بی قید و شرط دانشجویان زندانی و همه زندانیان سیاسی.
2. آزادی های بی قید و شرط سیاسی مانند آزادی بیان، تجمع، تشکل، اعتراض، اعتصاب، و سایر فعالیت های دانشجویی نظیر کلوپ های فرهنگی و علمی وغیره.
3. لغو حجاب اجباری و انتخاب آزادانه پوشش.
4. لغو قوانین تبعیض آمیز علیه زنان و لغو تفکیک جنسیتی به هر شکل و در هر زمینه.
5. انحلال فوری همه نیروهای نظامی، شبه نظامی و امنیتی مانند کمیته های انضباطی، حراست، نمایندگی رهبری و غیره در دانشگاه. منمنوعیت اکید ورود پلیس و نیروی انتظامی به دانشگاه.
6. جدایی دین از آموزش و پرورش و دانشگاه ها.
7. معرفی آمرین و عاملین کشتار و جنایت علیه مردم و دانشجویان و محاکمه آنان در دادگاه های علنی با نظارت بین المللی.
8. لغو هرگونه گزینش و امتحان ایدئولوژیک مذهبی، عقیدتی و سیاسی برای ورود به دانشگاه ها. لغو فوری همه احکام اخراج و و بازگردندان فوری همه دانشجویان و استادان اخراجی.
9. انتخابی شدن همه مدیران و مقامات دانشگاهها توسط دانشجویان و استادان.
10. تامین بالاترین استانداردها برای تحصیل و امکانات رفاهی دانشجویان. از قبیل لغو شهریه، تامین خوابگاه مناسب، پرداخت کمک هزینه، تامین دانشگاه و فضای تحصیلی کافی برای همه متقاضیان ورود به دانشگاه و...
مقاله از اينترنت
کیان آذر
26 تیر 1392
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر