کنفرانس در پارلمان انگلستان، محکوميت قتل عام زندانيان سياسی در سال ۶۷ و نقض حقوق بشر توسط ديکتاتوری آخوندی

افشای دروغپردازی و عملکرد مجرمانه کوبلر

برايان بينلی- عضو مجلس عوام انگلستان

25سال پيش رژيم ملاهای حاکم بر ايران در اواخر ماه ژوئيه شروع به پاکسازی مخالفان کرد و هرکسی را که روی آرمان خود ايستاده بود و می گفت اين رژيم ظالم مردم ايران را نمايندگی نمی کند و تغيير رژيم ضروری است، اعدام کرد. در ظرف سه ماه، 30000 زندانی سياسی، اکثراً اعضا يا هواداران سازمان مجاهدين خلق ايران قتل عام شدند. چهره واقعی رژيم ايران امروز کماکان همان است. دستگيری، شکنجه و اعدام مخالفان سياسی در قلب کارزار رژيم برای حفظ قدرت است.
کسانی که اکنون در قدرت هستند يا کسی که تازه انتخاب شده آنزمان هم مانند اکنون تصميم گيران اصلی بودند. بر طبق بسياری نظريه های قانونی اين بزرگترين جنايت عليه بشريت از زمان جنگ جهانی دوم است که مجازات نشده است. من از اين واقعيت که دبيرکل سازمان ملل گزارش جامع و همه جانبه کميته بين المللی در جستجوی عدالت به رياست دکتر آلخو ويدال کوآدراس، نايب رئيس پارلمان اروپا، را که 4000 پارلمانتر را در سراسر جهان نمايندگی می کند، ناديده گرفته است بسيار شوکه شده ام. چنان چه می دانيد طاهر بومدرا درباره يافته هايش کتابی نوشته و اين کتاب يک اعلام جرم آشکار عليه اعمال مارتين کوبلر و گزارشهای دروغش درباره واقعيت اوضاع در عراق و موضوعات حول و حوش اشرف است.
من به ياد می آورم همين جا در پارلمان طاهر بومدرا به ما گفت که او آماده بود برای دفاع از اظهاراتش به دادگاه برود و به وکلای سازمان ملل که از او خواسته بودند دهنش را ببندد گفت ”سکوت يک گزينه نيست، يا مرا به دادگاه ببريد يا يک تحقيقات جدی را شروع کنيد“.
دانستن اين که چه کسی واقعيت را می گويد بسيار ساده است. ما نيازی نيست دور برويم. به مارتين کوبلر می گويم اگر درست می گويد و حقيقت را می گويد يک راه ساده برای متقاعد کردن ما اين است که روی دولت عراق فشار آورد تا اجازه دهد ديدار کننده ها به کمپ ليبرتی بروند. بسياری از ما آمادگی خود را برای رفتن به آنجا و ديدن با چشمان خودمان اعلام کرده ايم. آنوقت می توانيم يک گزارش بی طرف بدهيم. چرا خبرنگاران و رسانه های خبری اجازه ندارند آزادانه به کمپ ليبرتی بروند و درباره چيزهايی که در آنجا اتفاق می افتد گزارش کنند؟
اکنون به موضوع حقوق بشر در ايران برمی گردم که ما می دانيم از زمان انتخاب نمايشی ايران در 14ژوئن، در ظرف 24روز، 90نفر اعدام شده اند. رژيم ايران از سنگسار، شلاق، تجاوز، شکنجه و اعدامهای در ملأعام استفاده می کند تا خواسته و آرزوی مردم ايران برای آزادی و دموکراسی را سرکوب کند. اما مردم ايران در مقابل چنين سرکوبی روی خواسته هايشان برای آزادی و دموکراسی قوياً ايستاده اند.
اکنون که يک رئيس جمهور جديد بيرون آمده که به غلط يک ”مدره (ميانه رو)“ ناميده شده، ارزش دارد به اعتبار نامه های او نگاهی اندازيم. ما بايد بياد آوريم که در به اصطلاح مناظره رياست جمهوری قبل از ”انتخابات“ ، روحانی خود را به عنوان مردی ارائه داد که می تواند غرب را بهتر از مذاکره کننده اتمی ماقبلش جليلی گول بزند. خوب، اين روحانی کيست که می تواند غرب را بهتر فريب دهد؟ او مناصب بسيار بالايی در رژيم ايران داشته است. او مشاور امنيت ملی رئيس جمهور، نماينده رهبر در شورايعالی امنيت ملی، يک عضو شورايعالی دفاع رژيم و به مدت دو سال مذاکره کننده اتمی بوده است. او سالهاست يک مهره اصلی رژيم بوده است.
روحانی يک نيرو برای تغيير نيست. او به سرکوب تظاهرات دانشجويان در 1999 افتخار می کند، او در فعاليتهای تروريستی رژيم نقش کليدی داشته است. چنان چه خانم مريم رجوی، رئيس جمهور برگزيده شورای ملی مقاومت ايران، در گردهمايی بزرگ بين المللی در پاريس در 22ژوئن تأکيد کرد، معيارهای روشنی برای تغيير و اعتدال در ايران وجود دارد. او گفت ”بدون آزادی بيان و حقوق بشر، و تا وقتی زندانيان سياسی و فعاليت احزاب، آزاد نشده، تا وقتی که سياست تجاوزکارانه رژيم در سوريه و عراق ادامه دارد و تا وقتی که رژيم برای دستيابی به بمب اتمی پا می فشارد، هيچ چيز عوض نمی شود“.
بله خانمها و آقايان تا زمانيکه اين رژيم بيرحم برای پيشبرد سياستهايش به ترور و سرکوب متوسل می شود هيچ چيز عوض نخواهد شد. ما به سختی کار و تلاش خواهيم کرد تا اين فرد و مانورهايش را افشا کنيم. ما تا زمانيکه ساکنان کمپ ليبرتی در امنيت و سلامت کامل نباشند دست نخواهيم کشيد و تا زمانيکه ايران آزاد شود و به حقوق بشر در آن کشور احترام گذاشته شود دست بر نخواهيم داشت. ما پيروز خواهيم شد.
خدا شما راحفظ کند.


بارونس هريس- عضو مجلس اعيان انگلستان

آقای رئيس متشکرم.
افتخار بزرگی است که بار ديگر در ميان شما هستم و همچنين افتخار بزرگی است که در ميان همکارانی صحبت می کنم که سالهای متمادی ا ست که با قلب و ضميرشان از اهداف شما حمايت می کنند.
همين الآن هم سخنان آتشين و بسيار جالبی را هم شنيديم.
ما بايد به مبارزه مان ادامه بدهيم. ما بايد سازمان ملل را از آنچه که می گذرد، مطلع کنيم و آنها را مسئول آنچه که بر سر آن انسانهای شجاع می آيد، بدانيم.
دبيرکل سازمان ملل بان کی مون و معاون امور سياسيش، سفير جفری فلتمن بايد فوراً ، فوراً از شناسايی کوبلر به عنوان يک منبع قابل اتکا دست شسته و به جای آن فرمان يک تحقيقات مستقل در رابطه با رفتار کوبلر و دورانی را صادر کنند.
مشکل در اين جا اين است که يک تحقيقات صادقانه در داخل سازمان ملل صورت گيرد. من هرگز فکر نمی کردم که روزی در مقابل شما ايستاده و بگويم که سازمان ملل نياز به تشکيل يک تيم تحقيق دارد که ما بتوانيم از آن حمايت کنيم. آيا ما چنين اميدی نداريم يا برای آن دعا نمی کنيم، البته که چنين است.
بنابراين، ما در مقابل آن ساکنان که من آنها را زندانی خطاب می کنم، وظيفه ای داريم. وظيفه مان اين است که به آنها کمک کنيم و تلاش کنيم که حمايتشان کنيم تا دنيا بفهمد که در آنجا چه می گذرد.
تشکر می کنم


ماتيو آفورد- عضو مجلس عوام ا نگلستان

همکاران محترم
خانمها و آقايان
ما امروز در اين جا گرد آمده ايم تا ياد آنهاييکه را که جان خود را در يکی از شنيع ترين جنايات رژيم از دست داده اند گرامی بداريم. 30000نفر، عمدتاً اعضا و هواداران سازمان مجاهدين خلق ايران به خاطر ايستادگی بر آرمان و اعتقادشان و ايستادگی عليه بنيادگرايی اسلامی و استبداد مطلقه آخوندی اعدام شدند. آن مردان و زنان شجاع که جان خود را فدای آرمان دموکراسی و آزادی در ايران کردند.
در سه دهه گذشته، عدم حسابرسی رژيم ايران را در ادامه جناياتش، هم با اعدامهای مداوم در داخل کشور و هم با کشتن و ترور مخالفانش در خارج ايران جری کرده است. در چهار هفته گذشته، پس از به اصطلاح انتخابات ايران، بيش از 80 اعدام انجام شده است، که تعدادی از آنها در ملأعام بوده است و متأسفانه سياستمدارانی در اروپا و آمريکا هستند که در جستجوی ميانه رو و اصلاح طلب در درون اين رژيم جنايتکار هستند.
در شش ماه گذشته جهان شاهد سه حمله موشکی به کمپ ليبرتی بوده که در آن 10تن جان خود را از دست داده اند و تقريباً 170نفر به شدت مجروح شده اند. اين حملات تروريستی عليه ساکنان بی دفاع کمپ ليبرتی محکوميتهای شديد بين المللی را برانگيخت اما متأسفانه هيچ کس به دست عدالت سپرده نشده است.
به رغم اين حقيقت که هيأت همياری سازمان ملل در عراق (يونامی) قرار است اين وضعيت را از نزديک مانيتور کند و قرارست مدافع سلامت و امنيت ساکنان باشد اما متأسفانه درست برعکس آن به وقوع می پيوندد و يونامی توسط دولت عراق برای ادامه برنامه کارش مورد استفاده قرار گرفته است.
زندان ليبرتی کماکان مکان بسيار خطرناکی باقی می ماند. يونامی هيچ کاری برای ممانعت از اين نوع حملات موشکی انجام نمی دهد، به اين وضعيت هيچ کمکی نمی کند تا روی دولت عراق فشار آورد که بگذارد کلاه خودها، جليقه های ضد گلوله و ديگر تجهيزات امنيتی متعلق به ساکنان از اشرف به ليبرتی منتقل شوند که می تواند حداقل تعداد تلفات را کاهش دهد. به جای آن آنها ساکنان را مقصر می نامند که هيچ نقشی در آن نداشتند و توسط مارتين کوبلر نماينده ويژه دبيرکل سازمان ملل در اين وضعيت قرار داده شدند، که آنها را به اجبار از اشرف جاييکه آنها برای 30سال گذشته در آن زندگی می کردند خارج کرد و به ليبرتی که مانند زندان است فرستاد. سازمان ملل از امروز بايد به خاطر هر حمله ديگری به زندان ليبرتی مسئول دانسته شود زيرا آنها از اين تهديد مطلعند و می دانند راه حل آن برگرداندن ساکنان به اشرف است که 80 بار بزرگتر است و نسبتاً امن تر است
در حاليکه ياد آن مردان و زنان شجاعی را که جان خود را در راه آرمان دموکراسی و آزادی در ايران از دست دادند گرامی می داريم، می خواهم حمايتم را از مبارزه آنها بيان کنم و ما هم چنان به کارها و تلاشهايمان ادامه خواهيم تا اين که مردم ايران به اهدافشان دست يابند.
متشکرم


لرد تونی کلارک- عضو مجلس اعيان انگلستان

 

بار ديگر افتخار بزرگی است در ميان دوستان بودن، ما بسياری از آنچه که پس از انتخابات قلابی رخ داده را شنيده ايم
من می گويم دوگانگی و خيلی حساب شده آن را می گويم، زيرا ما شاهد يک پنهانکاری هستيم، پنهانکاری و نشان دادن اين که يک انتخابات برگزار شده و بزک کردن يک تبهکار به نام روحانی که در دل همه کارها آن گونه که توسط برايان بينلی و سايرين توضيح داده شد، بود و اکنون به عنوان يک مدره معرفی می شود، شما سوابق مشعشع او را شنيده ايد، عضو شورای عالی امنيت ملی، کميته دفاع، او بخشی از يک حلقه داخلی و نزديک بوده که مشغول قتل و جنايت و سرکوب مرد م بوده اند. بنابراين يکبار ديگر می گويم و هشدار می دهم در مورد دغلکاری که می خواهند اين مرد را به عنوان يک مدره به دنيا قالب کنند، چه پيشينه ای برای يک مدره، يک قاتل، حامی اعدام، و با آن آمار و ارقامی که شنيديم در مورد اتفاقات دهشتناکی که بعد از انتخابات رخ داده، در ميان آنها يک نفر که در 15سالگی دستگير و در 16سالگی اعدام شده وجود دارد، زنانی که از خانه اشان برده شده و اعدام شده اند، اينها همه سوابق مشعشع اين به اصطلاح مدره هستند.
ما می دانيم که برای انتقال ساکنان اشرف به ليبرتی به آنها کلک زده شد، و اکنون آن مرد زشتکار، کوبلر که من حتی دوست ندارم اسمش را تکرار کنم، آخر چگونه کسی که سازمان ملل را که برای آزادی همگان بنيانگذاری شده نمايندگی کند و بعد چنين دروغهای وقيحانه ای را بگويد، و من به وزير گفتم که اگر شما نگران هستيد، اقدامی کنيد که دولت ما کاری کند تا دربهای ليبرتی گشوده شود، و به وکلا و پزشکان اجازه داده شود که بروند داخل و ببينند که چه می گذرد، و بعد بيايند به ما حقايق را بگويند، شما نمی توانيد به حقايق دست يابيد تا زمانی که دربها را بروی جهان بيرون بسته ايد، ما شاهد اين کارها در جريان جنگ جهانی دوم بوديم، اين جا بايد با شدت بيشتری کار کرد.
ما می توانيم به حمايت مان ادامه بدهيم، به حمايت از مردم ايران،
اين کار مردم ايران است، و همان طور که خانم رجوی گفتند زمان آن رسيده که مردم ايران تغيير رژيم را محقق کنند
ولی اين جا ما در اين دموکراسی يک وظيفه داريم، و آن اين است که تکرار کنيم که اين رژيمی است که شايسته روابط ديپلوماتيک نيست، يا هر رابطه ديگری،
من روابطم را با دوستانم در اين مقاومت مدتها قبل از آن که مسأله اتمی مطرح بشود شروع کردم، الآن حدود 27 يا 28سال است... ... ... اجازه بدهيد که صحبتهای خانم رجوی را گرفته و به آنها جامه عمل بپوشانيم..
بگذاريد بگوييم که امنيت جهانی تا زمانی که اين مسأله حل نشده در معرض خطر است
در حاليکه رژيم ايران هنوز به نقاط مختلف جهان تروريسم صادر می کند، و در حالی که ملايان هنوز آزاديها را سرکوب می کنند، اين برای همه ما مايه ننگ است، مايه ننگ سازمان ملل است
و در پايان يکبار ديگر به خانم رجوی رهبر الهام بخش مقاومت پيام می دهيم که ما با شما هستيم، با روح و ضميرمان با شما هستيم و ادامه خواهيم داد تا روزی که شما به عنوان يک انسان آزاد قدم به تهران بگذاريد، ما مبارزه مان را تعطيل نخواهيم کرد، و من برای همه شما که رسالت رساندن اين پيام به سراسر جهان را داريد آرزوی موفقيت می کنم،
وقتی به سن 80سالگی می رسيد بايد شاهد از دست دادن دوستان زيادی باشيد، ما دوستان زيادی را از دست داده ايم، لرد اسلين، لرد راسل جانستون و... ولی خوشبختانه شاهد اين هستيم که چهره های جوان جای آنها را پر کرده اند، ... .
ما پيروز خواهيم شد و ايران آزاد می شود.

استيو مک کيب- عضو مجلس عوام انگلستان

 

خيلی متشکرم. بسيار خوشحالم که امشب در جمع شما هستم. فکر نمی کنم که نيازی باشد مجدداً حرفهايی را که سخنرانان ارزنده کرده اند را تکرار کنم. اما فقط می خواهم يک سؤال را مطرح کنم: وضعيت در ارتباط با مسائل ايران چيست؟ ما می دانيم که آنها (رژيم) چگونه زمينه را برای انتخابات رياست جمهوری فراهم کردند. اينکار را با شقاوت و اعدام انجام دادند. معلمين، شعرا، مهندسين، قومهای نژادی و مذهبی، خلاصه هر کسی که شهامت اعتراض دارد را به بهانه واهی ”محاربه“ محکوم می کنند.
زندان ”اوين“ ، زندان مرکزی ”سمنان“ ، زندان مهاباد، نامهايی هستند که در خاطرهٴ مردم عادی ايران طی ساليان ثبت شده است و اين رژيم طی اين ساليان، از هر شيوه ای هم با استفاده از شقاوت و سنگدلی و بربريت استفاده کرده است.