این
روزها رسانههای باند ولیفقیه رژیم، روی این موضوع انگشت میگذارند که
دولت روحانی، بسیاری از ناتوانیهای دولتش را به نتیجه مذاکرات و رفع
تحریمها گره زده است. عملکردی آگاهانه تا اذهان مردم را از این ناتوانیها
منحرف سازد. این رسانهها معرفی مکرر وزیر علومی که مجلس رژیم با آن مخالف
است را در این عداد میدانند.
روزنامههای رسالت و کیهان باند
ولیفقیه معرفیهای مکرر وزیر علوم توسط روحانی و جدال او با مجلس رژیم را
در همین راستا میبینند. که دولت روحانی با این شیوه ضمن انحراف اذهان
نیروهای رژیم، میخواهد اینطور وانمود کند که این نمایندگان مجلس و باند
خامنهای هستند که مانع پیشبرد طرحهایش میشوند.
روزنامه رسالت
27آبان 93 مینویسد: ”ظاهرا تنها قرار است با تدابیری برای عملیات روانی
ذهن مردم از مسائل بسیار مهمی چون تورم، بیکاری، رکود اقتصادی، اعتیاد،
قاچاق، طلاق، فساد و فحشا، رانتخواری، بیتحرکی دولت و کابینه، موضوع کاهش
جمعیت، ابهام در پرونده هستهیی، آلودگی هوا، سبد کالا و... بهطور کامل
منحرف شود. ناتوانی دولت در عبور از رکود اقتصادی و تداوم فشارهای معیشتی
به اقشار جامعه بر هیچکس پوشیده نیست“.
همچنین به این واقعیت، سایر
رسانههای رژیم نیز اعتراف میکنند که رژیم به این دلیل بر سرمیز مذاکرات
نشست که تحریمها لغو شود و دولت روحانی اکثر سیاستهای اقتصادی خود را به
همین مسأله گره زد، اما به اعتراف رسانههای هر دو باند، تا کنون توفیقی در
این زمینه نداشته است و به عبارت دیگر دولت روحانی همه تخم مرغها را د
رسبد مذاکراتی گذاشته که نتیجه آن لغو تحریمها است اما چشماندازی برای لغو
تحریمها وجود ندارد.
روزنامه کیهان ولیفقیه مینویسد: ”به نظر
میرسد سیاستگذاری در دولت آقای روحانی نیاز به بازنگری و باز تعریف جدید
منهای سیاست هستهیی دارد. دولت عملاً نیمی از زمان 4سالهاش را صرف موضوع
خاص مذاکرات کرده که تا کنون نتایج آن در اقتصاد، صادرات و اشتغال ملموس
نیست.“ (کیهان27مهر93 بهنقل از سایت عصرایران)
خلاصه حرفها این است
که استراتژی دولت برمبنای مذاکرات و رسیدن به توافق و لغو تحریمها بنا
نهاده شده است و 15ماه از عمر دولت روحانی به این منوال گذشته است اما هیچ
دست آوردی نداشته است. روزنامه آرمان وابسته به باند رفسنجانی- روحانی در
تاریخ 26آبان ماه ضمن هشدار به دولت روحانی که اقتصاد را به رفع تحریمها
گره نزند، مینویسد: ”درست است که تحریمها تاثیرات سویی بر اقتصاد دارد اما
این بدان معنا نیست که مدیران اقتصادی کشور همه تخممرغهای خود را در سبد
تحریم قرار دهند“.
همچنین روزنامه اعتماد در 25آبانماه نیز هشدار
میدهد: ”برخی با یک نگاه «تکعاملی»، بر این باورند که با لغو تحریمها و
دستیابی به توافق جامع میان طرفین، بسیاری از چالشهای رشد اقتصادی، حتی در
کوتاه مدت از میان میرود.، اما به باور طیف وسیعی از اقتصاددانان،
برداشتن مقطعی و حتی آنی محدودیتهای اقتصادی (که در خصوص امکان شدن یا نشدن
آن هم بحث است) نمیتواند، زمینه بروز تحولی شگرف در اقتصاد شود و عوامل
ناپایداری وضعیت اقتصادی کشور فقط به مسأله تحریم و ابعاد شریانی آن مربوط
نمیشود.
فرشاد مومنی یکی ازکارشناسان اقتصادی رژیم نیز بر این باور
است که: ”: ملت و دولت نباید انتظار معجزه را داشته باشند و قرار نیست
اتفاق خاصی یک شبه رخ دهد وقتی عزم و اراده جدی برای حل مشکل اقتصادی زیر
ساختها وجود نداشته باشد، هیچ اتفاقی ولو با لغو تحریمها رخ نخواهد داد.
(کیهان24آبان 93)
به اعتراف روزنامههای هر دو باند رژیم در یک جمله،
در حالیکه خانه از پای بست ویران است. دولت آخوند روحانی به فکر نقش
ایوان رفع تحریمها است. خیال و باوری که به فرض رسیدن به توافق در زمینه
مذاکرات هستهیی، سرابی بیش نیست زیرا نوع و ماهیت تحریمها و نهادهای
مختلفی که آنها را تصویب کردهاند، اجازه نمیدهد که تحریمها در چشم انداز
نزدیک لغو شوند. ضمن اینکه اقتصاد بیمار رژیم حتی اگر 700میلیارد دلار هم
پول نفت به آن اقتصاد تزریق شود (دوران احمدینژاد) باز هم بهدلیل چپاول و
فساد طرفی نخواهد بست. راهحل پایهیی مشکلات، بیتردید کنار زدن مانع
اصلی یعنی همان رژیم ولایتفقیه است که مردم و مقاوت ایران به تحقق آن
اراده کردهاند.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر