17 فروردين 1396
دانشجو آنلاین 96/1/17:«قلبم تیر میکشه و
غمگینم از تصاویر اجساد باقیمانده از بمباران شیمیایی. علم، عصای دست بشریت
است یا قاتل جان؟ فیزیک و شیمی و مهندسی برای پیشرفت انسان است یا کشتار
دسته جمعی؟ یک لحظه هم نمیتوان خود را به جای بازماندگان چنین فجایعی
گذاشت. یعنی انسان از هیروشیما و حلبچه درس کافی نگرفت که باز اجساد بی رنگ
و روی خفه شده در گاز شیمیایی روی زمین مانده؟ چقدر سوال میکنم. مگر
نمیدانم که چرخ دنیا روی معاملات تجاری و سیاسی میچرخد؟ باز هم پرسیدم.
ببخشید. گاهی ذهن انسان بیراهه میرود در این دنیای دیوانه ی دیوانه ی
دیوانه !!».
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر