دریای خزر فاضلاب شهرهاي ساحلي است!
اقتصاد ایران آنلاین: درياي خزر، غير از وجه هويتي آن، براي بسياري از مردم ايران خاطره انگيز است و همواره مورد علاقه بسياري از ما ايرانيهاست. رفتن به شمال هميشه به شوق درياي زيباي خزر از لذتبخشترين سفرهاي ايرانيها به ويژه پايتختنشينان است. اما اين اظهار علاقه متاسفانه با نوعي بيمهري شديد به اين طبيعت آميخته شده است و آلوده شدن اين درياچه روزبهروز به وسيله مسافران وهمچنين ساكنان سواحل خزر، بيشترميشود. از سال گذشته تاكنون روند آلودگي درياي مازندران بحراني است و سلامت مردم را بسيار تهديد ميكند.
طبق گزارشهاي مختلف سهم ايران از آلودگي درياي خزر البته در حوزه آلودگي خانگي نسبت به ساير كشورهاي درياي خزر،12 درصد و به عبارتي بيشترين سهم است. اين آلودگيها شامل آلودگيهاي نفتي، خانگي، صنعتي و كشاورزي است. 7ميليون نفر جمعيت ساحلنشين ايراني از يك طرف و 20 درصد جمعيت مسافراني كه هر ساله به اين سواحل سفر ميكنند، با بيمهري و بياعتنايي زيبايي را از درياي مازندران گرفتهاند. همچنين كوتاهيهاي دولت و مسئولان مربوطه نسبت به اين معضل، اين دارايي طبيعي و خدادادي را تبديل به كانون آلودگي كرده است.
فاضلاب خانگي مهمترين منبع آلودگي
خزر، به عنوان بزرگترين درياچه جهان بيش از 740 كيلومتر خط ساحلي دارد كه در سالهاي اخير مملو از آلودگي ميكروبي از سمت ايران شده است. سالانه 400 ميليون متر مكعب فاضلاب در شمال كشور توليد ميشود كه فقط 40 درصد آن تصفيه ميشود و 60 درصد باقي مانده به صورت مستقيم و غيرمستقيم به درياي خزر ميريزد؛ ازاينرو شنا كردن در اين آبها خطرناك است.
با وجود همه هشدارهاي زيستمحيطي سالانه بيش از 1017 ميليون مترمكعب فاضلاب وارد خاك و آبراههاي استان مازندران ميشود.
به گفته مدير برنامه محيطزيست درياي خزر، خطرناكترين تهديدكننده خزر درسواحل ايران آلودگي ميكروبي است نه شيميايي. دكتر «حميدرضاغفارزاده» همجواري دريا با روستاهاي فراوان را عامل اصلي اين معضل دانسته و ميگويد: «شهر يك ميليون نفري رشت، پاسخ گوياي اين سوال است چرا كه همه فاضلاب شهري و صنعتي اين مناطق بدون تصفيه به رودخانههاي منتهي به دريا ميريزد. بنابراين منشأ اين آلودگي ميكروبي كاملا مشخص است و نيازي به فرافكني ندارد.»
اقتصاد ایران آنلاین: درياي خزر، غير از وجه هويتي آن، براي بسياري از مردم ايران خاطره انگيز است و همواره مورد علاقه بسياري از ما ايرانيهاست. رفتن به شمال هميشه به شوق درياي زيباي خزر از لذتبخشترين سفرهاي ايرانيها به ويژه پايتختنشينان است. اما اين اظهار علاقه متاسفانه با نوعي بيمهري شديد به اين طبيعت آميخته شده است و آلوده شدن اين درياچه روزبهروز به وسيله مسافران وهمچنين ساكنان سواحل خزر، بيشترميشود. از سال گذشته تاكنون روند آلودگي درياي مازندران بحراني است و سلامت مردم را بسيار تهديد ميكند.
طبق گزارشهاي مختلف سهم ايران از آلودگي درياي خزر البته در حوزه آلودگي خانگي نسبت به ساير كشورهاي درياي خزر،12 درصد و به عبارتي بيشترين سهم است. اين آلودگيها شامل آلودگيهاي نفتي، خانگي، صنعتي و كشاورزي است. 7ميليون نفر جمعيت ساحلنشين ايراني از يك طرف و 20 درصد جمعيت مسافراني كه هر ساله به اين سواحل سفر ميكنند، با بيمهري و بياعتنايي زيبايي را از درياي مازندران گرفتهاند. همچنين كوتاهيهاي دولت و مسئولان مربوطه نسبت به اين معضل، اين دارايي طبيعي و خدادادي را تبديل به كانون آلودگي كرده است.
فاضلاب خانگي مهمترين منبع آلودگي
خزر، به عنوان بزرگترين درياچه جهان بيش از 740 كيلومتر خط ساحلي دارد كه در سالهاي اخير مملو از آلودگي ميكروبي از سمت ايران شده است. سالانه 400 ميليون متر مكعب فاضلاب در شمال كشور توليد ميشود كه فقط 40 درصد آن تصفيه ميشود و 60 درصد باقي مانده به صورت مستقيم و غيرمستقيم به درياي خزر ميريزد؛ ازاينرو شنا كردن در اين آبها خطرناك است.
با وجود همه هشدارهاي زيستمحيطي سالانه بيش از 1017 ميليون مترمكعب فاضلاب وارد خاك و آبراههاي استان مازندران ميشود.
به گفته مدير برنامه محيطزيست درياي خزر، خطرناكترين تهديدكننده خزر درسواحل ايران آلودگي ميكروبي است نه شيميايي. دكتر «حميدرضاغفارزاده» همجواري دريا با روستاهاي فراوان را عامل اصلي اين معضل دانسته و ميگويد: «شهر يك ميليون نفري رشت، پاسخ گوياي اين سوال است چرا كه همه فاضلاب شهري و صنعتي اين مناطق بدون تصفيه به رودخانههاي منتهي به دريا ميريزد. بنابراين منشأ اين آلودگي ميكروبي كاملا مشخص است و نيازي به فرافكني ندارد.»
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر