مقاله
طی ماههای اخیر اعترافهای تکاندهندهای مربوط به فساد گسترده و نهادینه شده در تار و پود نظام آخوندی توسط باندها و مهرههای رژیم مطرح شده است. پولهای کثیف، رانت خواری، دزدی و اختلاس و... به واژههای رایج در گفتارها و نوشتارهای رسانهها و مهرههای ریز و درشت رژیم تبدیل شده است.
هر روز در جنگ باندی گوشهی جدیدی از دزدی سردمداران و مهرههای نظام ولایت در رسانههای رژیم و از زبان کارگزاران نظام آخوندی و مقامات دولت آخوند حسن روحانی مطرح میشود و مشخص شده است بسیاری از نهادهای رژیم در لنجزار فساد غرق هستند. فساد گسترده و نهادینه شده در اقتصاد رژیم، ناشی از مناسبات فاسد سیاسی در بالای هرم قدرت در این حاکمیت ضدمردمی است.
در رأس هرم قدرت کانونهای فساد در هم تنیده میشود و در پایین نیز جریانها، باندها و دستجات آخوندی بهصورت باندی و قبیلهای مشغول غارت و چپاول شدهاند.
یکی از موارد مهم در زمینه فساد اقتصادی، وابستگی جریانهای فاسد مالی حاکمیت به نفت است. طی سالیان گذشته هر چه درآمد نفتی رژیم بالاتر رفته است، حجم فساد مهرهها و کارگزاران رژیم نیز افزایش داشته است. دلیل این امر هم این است که درآمدهای نفتی در دولتهای چپاولگر نظام آخوندی هیچگاه بهطور دقیق مورد حسابرسی قرار نگرفته است و این موضوعی است که بسیاری از کارشناسان اقتصادی رژیم بهخصوص کارشناسان حوزه نفت و گاز به آن اذعان و اعتراف میکنند.
موارد تخلف شهرام جزایری، مهدی هاشمی (پسر رفسنجانی)، بابک زنجانی و رضا ضراب در زمینه فساد و بهخصوص فساد در زمینه نفت خواری، تنها موارد معدودی است که در جریان تضادهای درونی رژیم از آنها نام برده شده است.
در مورد چپاول و غارت ثروتهای مردم ایران در زمینه نفت و گاز توسط عوامل رژیم روزنامه رسالت 27اسفند93 مینویسد: ”سالانه میلیاردها تومان حاصل از داد و ستد نفت و گاز در داخل، درآمد و هزینه داریم اما گردش مالی این حجم عظیم در اقتصاد ملی، در خزانه کشور هیچگاه دیده نشده است! حساب و کتاب فروش نفت و گاز در داخل را در قانون هدفمندی یارانهها پس از سالها غفلت از آن، دیدیم، اما در مدتی که قانون هدفمندی اجرا شده حساب و کتاب دقیق درآمد حاصل از آن در هالهای از ابهام میباشد.
قبلا گفته میشد شرکت ملی نفت بابت فروش نفت و گاز در داخل 100میلیارد دلار یارانه میدهد. وقتی قانون هدفمندی را آوردند از این عدد نجومی خبری نبود، از کم و کیف درآمد حاصل از فروش 27 قلم کالای تولیدی از فرآوردههای نفتی خبری نبود، از میزان 20 قلم کالای تولیدی در پالایشگاههای گازی خبری نبود، درآمدهای نفت و گاز را نه در مبدأ (نفت خام و گازطبیعی) و نه در مقصد (فرآوردههای نفتی و گازی) ندیدند، مرتب از کسری درآمد حرف زدند بدون اینکه بگویند کل درآمد چیست؟ این بیحساب و کتابی در حوزه نفت و گاز، هم دوست و هم دشمن را گیج کرده است پس از گذشت 36سال از انقلاب، بر خلاف قانون اساسی و قوانین مادر و قوانین عادی هیچ دولتی حاضر نشده است اساسنامه شرکتهای ملی نفت، گاز و پتروشیمی را بیاورد“.
ملاحظه میشود که فساد و چپاول در مهمترین صنعت کشور و مهمترین منبع درآمد کشور در طی 36سال حاکمیت آخوندها، چگونه نهادینه شده است تا راه برای دزدی و رانتخواری سران و عوامل وابسته به رژیم هموار شود.
حسین راغفر یکی ازکارشناسان اقتصادی وابسته به باند رفسنجانیـ روحانی در مورد فساد نهادینه شده در بودجه و صنعت نفت میگوید: ”در سطح کلان نیز بودجههای عمومی کشور مانند منابع نفتی که قرار است برای توسعه کشور استفاده شود، اما هرجور که دلشان خواسته از آن استفاده کرده و وقتی که مشخص شده میلیاردها تومان دزدی صورت گرفته هنوز نتوانستهاند این پول را از آنها پس بگیرند“. (آرمان 18اسفند93)
فساد و چپاول در صنعت نفت تنها بخشی از فساد رایج در اقتصاد نظام آخوندی است. در زمینه واردات هم فساد آنچنان نهادینه شده است که رئیس مجمع موسوم به «کارآفرینان» اعتراف میکند ”60 درصد قاچاق در کشور رسمی است“ .(رسالت 13اسفند93)
روزنامه جمهوری وابسته به رفسنجانی27اسفند93 فساد نهادینه شده در اقتصاد رژیم را این چنین خلاصه میکند: ”آرامش و فساد، دو واژه به ظاهر غیرمرتبط و حتی شاید متناقض هستند اما همین دو کلمه جامعترین و در عینحال خلاصهترین توصیف از شرایط اقتصاد ایران در سال 1393 را برعهده دارند. انتشار اخباری در مورد فساد 12هزار میلیارد تومانی، بابک زنجانی خروج ارز از کشور در دولت گذشته و تخلفات گسترده در طرح پدیده شاندیز از جمله مواردی بودند که جامعه و اقتصاد ایران را در سال 93 شوکه کردند.
انتشار چنین اخباری در مورد تخلفات اقتصادی گسترده و کم نظیر در سالهای گذشته بار دیگر این واقعیت را در کانون توجه قرار داد که تصمیمات اقتصادی نادرست، انتصاب افراد نالایق و مشکوک، به رانتخواری، فساد و تخریب ساختارهای اقتصادی کشور میانجآمد و در صورت عدم برخورد اصولی و ریشهیی با این مفاسد باید منتظر تکرار آنها در سالهای آینده باشیم“.
رسانههای وابسته به باند رفسنجانی - روحانی تلاش دارند فسادهای گسترده و رانتخواری را منحصر به سالهای گذشته کنند، تا دزدی که هماکنون توسط عوامل همین باند صورت میگیرد را لاپوشانی کنند، درحالی که هم اکنون نیز رانت خواری در دولت روحانی رایج است. در این رابطه روزنامه جهان صنعت 20اسفند 93 به نامه 7 نماینده مجلس رژیم به آخوند حسن روحانی درباره رانتهای جدید اشاره کرده است و از قول احمد توکلی نماینده مجلس رژیم از باند خامنهای نوشته است: ”حدود سه هفته پیش هفت نفر از نمایندگان مجلس طی نامهای محرمانه به جناب آقای رئیسجمهور اعتراض خود را نسبت به امتیاز رانتی به دو، سه شرکت دولتی وابسته به وزارت جهاد کشاورزی به اطلاع ایشان رساندند. دولت بدون توجه به این خیرخواهی به روش رانتی خود ادامه میداد. به آقای مجید انصاری عرض کردم که ما دوست نداریم این مسایل به رسانهها کشیده شود و بهتر است دولت کار اشتباه خویش را متوقف کند“.
الیاس نادران نماینده مجلس رژیم نیز فساد نهادینه شده در اقتصاد رژیم را «سازمان یافته شده» و به پشتوانه قدرتهای سیاسی میداند و میگوید: ”در کشوری مثل کشور ما که رانتهای نفتی فراوان وجود دارد همیشه افراد تحریک میشوند به اینکه از این امکانات و از این رانتها استفاده بکنند و خود این نقطه آغازی میشود برای ایجاد مناسبات غلط اقتصادی و پیامدهای آن هم مفاسد اقتصادی که دامن کشور را میگیرد. اقتصاد ما سه تا عارضه اساسی دارد که همزمان باید هر سه تا را رفع کرد. اول اینکه بیش از حد دولتی است. دوم اینکه بیش از حد انحصاری است. یعنی شرایط رقابتی برای فعالیتها کمتر فراهم است. سوم اینکه رانتهای فراوان مختلفی در اقتصاد ملی ما وجود دارد یکی از آنها رانتهای نفتی است. یکی دیگرش هم رانتهای اطلاعاتی است، رانتهای اطلاعاتی یعنی اینکه یک فردی در شورای اقتصاد از یک تصمیمی که قرار است مثلاً در هفته بعد یا در ماه بعد یا در یک آینده نزدیک اتخاذ بشود مطلع میشود و این اطلاعاتش ممکن است دهها میلیارد بلکه صدها میلیارد تومان بیارزد، یک تصمیمی در شورای پول و اعتبار میخواهد اتخاذ بشود که فرد مطلع میشود و این اطلاعاتش میلیاردها تومان ارزش دارد... “ (تلویزیون شبکه سه 29 دی93)
مواردی از فساد، رانت خواری، پول کثیف، قاچاق کالا و... که اخیراً در جریان جنگ و جدالهای باندی رو میشود به قول رفسنجانی نوک کوه یخ است. وی در این زمینه میگوید: ”فقط گاهی قطعاتی از کوه یخ غرق در دریای فسادها گفته میشود و برای جلوگیری از سوءاستفاده دشمنان، از بیان همه مسایل پرهیز میشود “. (خبرگزاری ایسنا 29آذر93).
همانطور که رفسنجانی رئیس مجمع تشخیص نظام آخوندی میگوید، موارد بیشتر و کلانتری هم از فساد وجود دارد که به مصلحت نظام نیست افشا شوند. زیرا در این صورت باید فساد عناصر درشت نظام مانند خامنهای و شخص رفسنجانی هم بازگو شود که این خط قرمز نظام است و به قول هاشمی رفسنجانی باید از آن پرهیز شود چون مورد سوءاستفاده دشمنان نظام قرار میگیرد!
سایت مجاهدین
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر