#ایران#iran# چه کسی شاهرخ زمانی را کشت

خبرگزاری بام– خالد حردانی، زندانی سیاسی محبوس در بند ۴ سالن ۱۲ زندان رجایی‌شهر کرج با نگارش نامه‌ای از شکنجه سفید به عنوان چالشی اساسی بین فعالین حقوق بشری و سیاسی نام برده است.

وی در قسمتی دیگر از نامه خود نوشته است: حتی اگر شاهرخ زمانی به صورت مباشر و مستقیم به قتل نرسیده باشد که از نظر ما به قتل رسیده است، می‌بایست پدیده شکنجه سفید کاملا بررسی شود و مصادیق شکنجه سفید باید کاملا آنالیز شده و به کشورهايی كه تحت نظر سازمان ملل هستند معرفی شوند.

متن کامل نامه به شرح ذیل می‌باشد:

چه کسی شاهرخ زمانی را کشت؟

در چند سال اخیر متاسفانه پدیده‌ای به نام شکنجه سفید در زندانها مشاهده و در بین فعالین حقوق بشری و سیاسی چالش اساسی بوده است٬ اما واقعیت این شکنجه از کجا هدایت می‌شود و سازمان دهی آن چگونه است و آیا می‌شود بعنوان یک پدیده جدید برای سرکوب و تهدید در بین اقشار جامعه وفعالین سیاسی از آن نام برد ویا اینکه تمام آنچه که در زندانها اتفاق می‌افتد خود طبق قانون بوده و نیازی به وارسی ندارد؟

بعد از جریانات ۸۸ مرگ‌های  مشکوک زیادی رخ داد خصوصا در سالن ۱۲ زندان رجایی‌شهر کرج که ابتدا و انتهای آن قابل تصور برای هیچ یک از زندانیان سیاسی و خانواده‌های آنها نبوده است، ضمن اینکه اشاره‌های فراوانی از سوی زندانیان سیاسی به بیرون انتشار داده شده ولی متاسفانه بعضی از این به اصطلاح سازمان‌های حقوق بشری و رسانه‌ها در قبال این پدیده غیرانسانی وغیرقانونی نه فقط سکوت کرده بلکه سعی در بایکوت خبری این جور خبرها داشته‌اند که در آینده این سازمانها و این رسانه‌ها طی یک بیانیه به مردم معرفی خواهند شد.

۱- بعد از انتقال زندانیان سیاسی به بند ۱۲ برای جلوگیری از انتشار وضعیت زندانها و زندانیان تلفن تمام زندانیان توسط نهادهای امنیتی، پلیسی با هماهنگی دادستانی تهران قطع گردید زندانیان حتی امکان تماس باخانواده‌ها، وکیل و یا حتی تماس با حامیان حقوق بشر واقعی را از دست دادند، در این بین نیز تعدادی از این به اصطلاح نهادهای حقوق بشری و رسانه ها از خلا به وجود آمده استفاده و با هماهنگی سرویس های اطلاعاتی راه اندازی شدند.

۲- مرگهای مشکوک در زندان٬ علیرضا کرمی خیرآبادی، افشین اسانلو، محسن دگمه‌چی ٬ …..٬ امیر ساران٬ منصور راد‌پور، شاهرخ زمانی، عبدالرضا رجبی ٬ … و تعداد زیادی در دیگر زندانها.

 ۳- جلوگیری از انتشار اخبار زندانیان سیاسی و تماس‌های مشکوک تعدادی از این رسانه‌ها با خانواده‌های زندانیان که بیشتر سعی در جلوگیری از انتشار اخبار را داشتند و بعنوان سوپاپ اطمینان برای حکومت بازی می‌کردند.

 ۴- جلوگیری از ملاقات‌های زندانیان سیاسی، جلوگیری از مکاتبات زندانیان سیاسی و جلوگیری از استفاده زندانیان سیاسی از کتابخانه مرکزی، ورزشگاه و دیگر مراکز فرهنگی زندان و به نوعی ایزوله کردن زندانیان سیاسی در سالن٬ خود گواه همین شکنجه‌های سفید است.

۵- پرونده سازی برای زندانیان سیاسی پدیده شوم و یکی از بارزترین نوع این شکنجه‌هاست، چون زندانی نه تنها امنیت فیزیکی خود را از دست داده بلکه به نوعی امنیت روانیش هم مورد هدف قرار می‌گیرد، از جمله این زندانیان می‌شود به پرونده سازی برای مرحوم شاهرخ زمانی نام برد، رسول بداقی، پیروز منصوری، میثاق یزدان نژاد، صالح کهندل، دکتر محمد سیف‌زاده  وبرای خود من نیز چندین پرونده در طول دوران زندان توسط نیروهای امنیتی و شکنجه‌گران ساخته شده است. تعداد کثیر دیگر نیز در این لیست بلند بالا قرار دارند.

۶- جلوگیری از درمان زندانی ویا زمان اعزام به بیمارستان از زندانیان خواسته می‌شود که پول درمان ویا حتی پول مامورین نگهداری در بیمارستان از قبيل خورد و خوراک و هزینه ایاب و زهاب را خود زندانی پرداخت کند در صورتیکه زندانی می‌بایست تحت بیمه خدمات درمانی زندان باشد.

 ۷- زدن پابند و دستبند به زندانیان سیاسی در بیمارستانها و مراکز درمانی حتی زندانیانی که درکما بوده‌اند.(كريم معروف و ماشاالله حائری).

۸- تحت فشار قرار دادن زندانیان سیاسی تا جاییکه می‌بینیم بعضي ازندانیان بر اثر فشارو شکنجه دست به خودکشی زدند که نمونه آخر آن شهرام پور‌منصوری در تاریخ ۲۳ آبان ۱۳۹۴ است و شب ۲۴ آبان نیز در انفرادی با دستبند و پابند به صورت لخت وعور در سرمای پاییزی دیده شده که خود گواه ادامه شکنجه‌هاست، بیش از ۳۰ تن از زندانیان سیاسی در بند از قرصهای تحت نظر روانپزشک استفاده می‌کنند.

۹- تهدید به مرگ وحذف فیزیکی از دیگر شکنجه‌های سفید است. در آخرین مکالمات ما با زندانی کارگر «شاهرخ زمانی» و حتی در نوشته‌هایی که این زندانی به بیرون داده است این موضوع کاملا مطرح شده است و شاهرخ به صراحت گفته است که من را تهدید به حذف فیزیکی کرده‌اند و گفته بودند یا ساکت باش یا تو را خواهیم کشت البته این تهدید فقط برای او نبوده منصور رادپور نیز چنین ادعایی را مطرح کرده بود٬ و در سال ۸۵ نیز «اکبر محمدی» در بند ۳۵۰ اوین نیز چنین موضوعی را لحظاتی قبل از مرگ اعلام کرده بودمن نیز چندین بار توسط نیروهای امنیتی و زندانبانان تهدید شده‌ام چه به صورت مستقیم چه به صورت غیر مستقیم اما مشاهده می‌کنیم متاسفانه این رسانه‌ها و این سازمانهای به اصطلاح حقوق بشری هیچ موضعي در این ارتباط نگرفته و نمی‌گیرند و حتی در نهادهای جهانی که در زیر نظر سازمان ملل است، مثل دفتر احمد شهید و سازمان عفو بین‌الملل و نهادها و NGO های کشورهای دیگر خلل ایجاد می‌کنند تا صدای مظلومیت زندانیان سیاسی به گوش جهانيان نرسد.

 در آخر این را اعلام می‌کنم که حتی اگر شاهرخ زمانی به صورت مباشر و مستقیم به قتل نرسیده باشد که از نظر ما به قتل رسیده است، می‌بایست پدیده شکنجه سفید کاملا بررسی شود و مصادیق شکنجه سفید باید کاملا آنالیز شده و به کشورهايی كه تحت نظر سازمان ملل هستند معرفی شوند به نظر من زندانی حق دارد با خانواده و وکیل خود هر لحظه که بخواهد در تماس باشد، زندانی حق دارد با هر سازمانی که زیر نظر سازمان ملل می‌باشد در تماس باشد و وضعیت خود را به آنها گزارش دهد. زندانی حق دارد از غذای سالم ٬ و از امنیت روحی – روانی و فیزیکی برخوردار باشد و جلوگیری از این حقوق خود مستلزم پیگیری قضایی بین الملل است.

زندانی سیاسی خالد حردانی ۲۵ آبان ۱۳۹۴ زندان رجایی شهر کرج «گوهر دشت»

رونوشت :

۱- دفتر احمد شهید

۲- سازمان عفو بین الملل

۳- دفتر سازمان ملل

۴- رسانه‌های مستقل

نوشین ارشادی