وحشت آخوندها از نارضايتي فراگير اجتماعي و عجز و لابه براي استرداد مجاهدين

وحشت
فزاينده آخوندها از نارضايتي فراگير اجتماعي و جايگاه مقاومت در سطح داخلي
و بين المللي و ادامه عجز و لابة وزارتخارجه آنها براي استرداد مجاهدين در
نقض آشكار كنوانسيونها و قانون بين المللي
فراخوان به آمريكا و ملل متحد براي محكوميت اين درخواست و اقدام فوري براي حفاظت ساكنان ليبرتي
روز گذشته (سه شنبه 13 خرداد 1393) افخم، سخنگوي وزارت خارجه رژيم آخوندي، دو روز بعد از اعدام جنايتكارانه مجاهد خلق غلامرضا خسروي كه انزجار گسترده داخلي و بين المللي را بدنبال داشته است، ضمن تكرار روضه خوانيهاي لاريجاني، سردژخيم قوه قضاييه رژيم (28ارديبهشت)، بار ديگر ابلهانه خواستار استرداد اعضاي سازمان مجاهدين خلق ايران از عراق شد. وي گفت «آنها يك گروه تروريستي هستند كه نزديك به 17هزار ايراني را بهشهادت رساندهاند، اسناد و مدارك متعددي در اين زمينه موجود است و ما همواره از دولت عراق خواستهايم كه آنها را به ايران تحويل دهند».
افخم در اظهارات سخيف خود افزود: «اين موضوع در عين حال از طريق مراجع بينالمللي هم دنبال ميشود تا زمينه اعاده و استرداد آنها به ايران فراهم شود... در وزارت امور خارجه همكاري نهادهاي مسئول اين موضوع دنبال ميشود».
اين سخنگو همچنين در وحشت از انزجار روزافزون جهاني از اعدام غلامرضا خسروي گفت: « این فرد بهجهت عضویت در گروههای تروریستی و مشارکت در اقدام تروریستی و کشتن افراد بیگناه مجازات شده است». او فراموش كرده بود كه حتي دادسراي آخوندها، از اين اراجيف سخني به ميان نياورده و در اطلاعيه رسمي اش اتهامات وارده به غلامرضا را «تلاش مؤثر براي پيشبرد اهداف سازمان مجاهدين»، اطلاع رساني به «رسانه هاي مرتبط با سازمان مجاهدين» و «ارائه كمك مالي» و وصل «برخي افراد به تشكيلات» اعلام كرده بود.
درخواستهاي مكرر رئيس قضاييه، وزير دادگستري و وزارتخارجه رژيم آخوندي براي استرداد پناهندگاني كه مشمول «حفاظت بين المللي» هستند، قبل از هر چيز بيانگر ترس و وحشت فزاينده رژيم از خشم و نارضايتي فراگير اجتماعي و توانمندي و جايگاه مقاومت سازمانيافتة مردم ايران در سطح داخلي و بين المللي است.
صادق لاريجاني در روز 28 ارديبهشت در ملاقات با رئيس شوراي عالي قضايي عراق در يك مرثيه خواني تكراري گفته بود: «مجاهدين كساني بودند که رئيس قضاييه و دادستان کل ما را ترور کردند. ما هفده هزار شهيد ترور داريم....و بهمين دليل در چارچوب موافقتنامه استرداد مجرمين، تقاضا داريم مجاهديني که در عراق حضور دارند به ايران بازگردانده شوند... تا محاکمه عادلانه شوند زيرا اگر محاکمه نشوند، خلاف عدالت است»!
او در روز 21 اسفند در جريان سفر خانم اشتون به تهران نيز گفته بود: همان افراديكه شما اخيراً اونها را از ليست تروريستي بيرون آورديد هفده هزار نفر را ترور كردند. در 5 مهر 91 نيز همزمان با خروج مجاهدين از ليست تروريستي آمريكا كف بر دهان آورده بود كه مجاهدين «بيش از 17هزار نفر از عاليترين مقامات تا مردم کوچه و بازار را به خاک و خون کشيدهاند... سران و اعضاي اين گروهک بايد مسترَد و محاکمه شوند و به سزاي اعمال خود برسند».
آخوند پورمحمدي، وزير دادگستري روحاني و ازسركردگان قتل عام 30هزار زنداني سياسي نيز در اسفند ماه92 در ملاقات با وزير دادگستري عراق خواستار استرداد مجاهدين شده بود.
رژيم بحران زدة ملايان به موازات اعدام و كشتار در داخل كشور، مذبوحانه تلاش مي كند تا با سركوب مجاهدين در زندان ليبرتي كه الهامبخش مبارزات مردم ايران هستند، سرنگوني محتوم خود را به تأخير اندازد و در همين چارچوب از پنج سال پيش تا كنون، در حملات متعدد زميني و موشكي به اشرف و ليبرتي به كمك حكومت دست نشانده اش در عراق، 116 تن را به شهادت رسانده، 1375 تن را مجروح كرده و هفت نفر را به گروگان گرفته است. علاوه بر اين20 نفر را هم در اثر محاصره پزشكي زجركش كرده است.
درخواست استرداد پناهندگان ايراني توسط رژيمي كه 120هزار زنداني سياسي را اعدام و به خاطر نقض وحشتناك حقوق بشر 60بار در سازمان ملل محكوم شده است و 30 هزار زنداني سياسي را در سال 1367 صرفأ به خاطر وفاداري به مجاهدين قتلعام كرده است، تنها خشم و انزجار جامعه جهاني را بر مي انگيزد.
كميسارياي عالي پناهندگان ملل متحد در 16 ارديبهشت در بيانيه خود تصريح كرد: «كميسر عالي پناهندگان ملل متحد، بار ديگر بر اين تأكيد مي كند كه ساكنان كمپ ليبرتي مشمول حفاظت عليه اخراج يا بازگشت اجباري به هر محلي هستند كه زندگي يا آزادي آنها را به خطر اندازد. يادداشت تفاهم بين دولت عراق و ملل متحد به صراحت برخورداري ساكنان از اصل نانرفولمان (عدم انتقال و اخراج و بازگشت اجباري) را به رسميت مي شناسد».
درخواستهاي مكرر و وقيحانه سركردگان رژيم آخوندي، وظيفه دولت آمريكا و ملل متحد را كه بارها و به صورت مكتوب نسبت به امنيت و سلامت ساكنان ليبرتي متعهد شده اند، مضاعف مي كند. از اين رو مقاومت ايران به محكوميت قاطعانه اين درخواستها و اقدام فوري و مؤثر در حفاظت از ساكنان ليبرتي فرا مي خواند. سكوت و بي عملي در مقابل اين اظهارات كه نقض آشكار قانون و معاهدات بين المللي است، رژيم و دست نشاندگانش در عراق را در اقدامات غيرقانوني و ضد انساني تشجيع مي كند.
دبيرخانه شوراي ملي مقاومت ايرانروز گذشته (سه شنبه 13 خرداد 1393) افخم، سخنگوي وزارت خارجه رژيم آخوندي، دو روز بعد از اعدام جنايتكارانه مجاهد خلق غلامرضا خسروي كه انزجار گسترده داخلي و بين المللي را بدنبال داشته است، ضمن تكرار روضه خوانيهاي لاريجاني، سردژخيم قوه قضاييه رژيم (28ارديبهشت)، بار ديگر ابلهانه خواستار استرداد اعضاي سازمان مجاهدين خلق ايران از عراق شد. وي گفت «آنها يك گروه تروريستي هستند كه نزديك به 17هزار ايراني را بهشهادت رساندهاند، اسناد و مدارك متعددي در اين زمينه موجود است و ما همواره از دولت عراق خواستهايم كه آنها را به ايران تحويل دهند».
افخم در اظهارات سخيف خود افزود: «اين موضوع در عين حال از طريق مراجع بينالمللي هم دنبال ميشود تا زمينه اعاده و استرداد آنها به ايران فراهم شود... در وزارت امور خارجه همكاري نهادهاي مسئول اين موضوع دنبال ميشود».
اين سخنگو همچنين در وحشت از انزجار روزافزون جهاني از اعدام غلامرضا خسروي گفت: « این فرد بهجهت عضویت در گروههای تروریستی و مشارکت در اقدام تروریستی و کشتن افراد بیگناه مجازات شده است». او فراموش كرده بود كه حتي دادسراي آخوندها، از اين اراجيف سخني به ميان نياورده و در اطلاعيه رسمي اش اتهامات وارده به غلامرضا را «تلاش مؤثر براي پيشبرد اهداف سازمان مجاهدين»، اطلاع رساني به «رسانه هاي مرتبط با سازمان مجاهدين» و «ارائه كمك مالي» و وصل «برخي افراد به تشكيلات» اعلام كرده بود.
درخواستهاي مكرر رئيس قضاييه، وزير دادگستري و وزارتخارجه رژيم آخوندي براي استرداد پناهندگاني كه مشمول «حفاظت بين المللي» هستند، قبل از هر چيز بيانگر ترس و وحشت فزاينده رژيم از خشم و نارضايتي فراگير اجتماعي و توانمندي و جايگاه مقاومت سازمانيافتة مردم ايران در سطح داخلي و بين المللي است.
صادق لاريجاني در روز 28 ارديبهشت در ملاقات با رئيس شوراي عالي قضايي عراق در يك مرثيه خواني تكراري گفته بود: «مجاهدين كساني بودند که رئيس قضاييه و دادستان کل ما را ترور کردند. ما هفده هزار شهيد ترور داريم....و بهمين دليل در چارچوب موافقتنامه استرداد مجرمين، تقاضا داريم مجاهديني که در عراق حضور دارند به ايران بازگردانده شوند... تا محاکمه عادلانه شوند زيرا اگر محاکمه نشوند، خلاف عدالت است»!
او در روز 21 اسفند در جريان سفر خانم اشتون به تهران نيز گفته بود: همان افراديكه شما اخيراً اونها را از ليست تروريستي بيرون آورديد هفده هزار نفر را ترور كردند. در 5 مهر 91 نيز همزمان با خروج مجاهدين از ليست تروريستي آمريكا كف بر دهان آورده بود كه مجاهدين «بيش از 17هزار نفر از عاليترين مقامات تا مردم کوچه و بازار را به خاک و خون کشيدهاند... سران و اعضاي اين گروهک بايد مسترَد و محاکمه شوند و به سزاي اعمال خود برسند».
آخوند پورمحمدي، وزير دادگستري روحاني و ازسركردگان قتل عام 30هزار زنداني سياسي نيز در اسفند ماه92 در ملاقات با وزير دادگستري عراق خواستار استرداد مجاهدين شده بود.
رژيم بحران زدة ملايان به موازات اعدام و كشتار در داخل كشور، مذبوحانه تلاش مي كند تا با سركوب مجاهدين در زندان ليبرتي كه الهامبخش مبارزات مردم ايران هستند، سرنگوني محتوم خود را به تأخير اندازد و در همين چارچوب از پنج سال پيش تا كنون، در حملات متعدد زميني و موشكي به اشرف و ليبرتي به كمك حكومت دست نشانده اش در عراق، 116 تن را به شهادت رسانده، 1375 تن را مجروح كرده و هفت نفر را به گروگان گرفته است. علاوه بر اين20 نفر را هم در اثر محاصره پزشكي زجركش كرده است.
درخواست استرداد پناهندگان ايراني توسط رژيمي كه 120هزار زنداني سياسي را اعدام و به خاطر نقض وحشتناك حقوق بشر 60بار در سازمان ملل محكوم شده است و 30 هزار زنداني سياسي را در سال 1367 صرفأ به خاطر وفاداري به مجاهدين قتلعام كرده است، تنها خشم و انزجار جامعه جهاني را بر مي انگيزد.
كميسارياي عالي پناهندگان ملل متحد در 16 ارديبهشت در بيانيه خود تصريح كرد: «كميسر عالي پناهندگان ملل متحد، بار ديگر بر اين تأكيد مي كند كه ساكنان كمپ ليبرتي مشمول حفاظت عليه اخراج يا بازگشت اجباري به هر محلي هستند كه زندگي يا آزادي آنها را به خطر اندازد. يادداشت تفاهم بين دولت عراق و ملل متحد به صراحت برخورداري ساكنان از اصل نانرفولمان (عدم انتقال و اخراج و بازگشت اجباري) را به رسميت مي شناسد».
درخواستهاي مكرر و وقيحانه سركردگان رژيم آخوندي، وظيفه دولت آمريكا و ملل متحد را كه بارها و به صورت مكتوب نسبت به امنيت و سلامت ساكنان ليبرتي متعهد شده اند، مضاعف مي كند. از اين رو مقاومت ايران به محكوميت قاطعانه اين درخواستها و اقدام فوري و مؤثر در حفاظت از ساكنان ليبرتي فرا مي خواند. سكوت و بي عملي در مقابل اين اظهارات كه نقض آشكار قانون و معاهدات بين المللي است، رژيم و دست نشاندگانش در عراق را در اقدامات غيرقانوني و ضد انساني تشجيع مي كند.
14 خرداد ماه 1393 (4 ژوئن 2014)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر