اعتصاب غذای لطیف حسنی زندانی سیاسی آذربایجانی وارد سیوششمین روز خود شد و خانوادهاش از وضعیت وخیم جسمی وی خبر دادهاند.
اعظم پیری همسر این زندانی سیاسی به زمانه میگوید، لطیف حسنی به دلیل تأثیرات ناشی از اعتصاب غذا قادر به ایستادن بر روی پاهایش نیست.
همسر این زندانی سیاسی که روز یکم تیرماه با وی تماس تلفنی داشته است، در پیوند با وضعیت جمسی او افزود: «صدایشان خیلی گرفته بود، فکر میکردم سرما خورده، به سختی صدایش در میآمد.»
در ادامه، همسر این زندانی سیاسی میگوید: «در سیوسومین روز اعتصاب، به بهداری منتقل شده بود، در آنجا او را وزن کرده بودند؛ ۱۵ کیلو وزن کم کرده و الان ۵۶ کیلو است. فقط یک بار در روز هفدهم اعتصابش توانستیم با او ملاقات داشته باشیم.»
در نامهای که اعظم پیری درباره وضعیت همسرش منتشر کرده به مشکلات ملاقات با همسرش به دلیل مسافت زیاد کرج تا تبریز اشاره شده است.
در نامه همسر این زندانی سیاسی آمده است: «با توجه به اینکه منزل ما در کرج است و همسرم در زندان تبریز، من ناچارم جهت ۲۰ دقیقه ملاقات کابینی با ایشان حداقل هشت ساعت با اتوبوس راهی تبریز شوم، این در حالیست که من شدیداً از مشکلات دیسک کمر رنج میبرم و به هیچ عنوان قادر به مسافرت با اتوبوس نیستم و با در نظر گرفتن هزینههای گزاف مسافرتهای هوایی من طی بیش از یکسالی که ایشان در زندان تبریز در حبس هستند، تنها سه بار توانستهام به ملاقاتش بروم.»
خانم پیری به بازداشت و فشارها بر این زندانی سیاسی در سالهای گذشته نیز اشاره کرده و در ادامه نامه آمده است: «همسرم قبلًا نیز در سال ۱۳۸۹ دستگیر شده و به مدت هفت ماه در سلولهای انفرادی بازداشتگاه اطلاعات تبریز تحت شکنجه قرار گرفته است. یکی از شکنجههایشان بیدار و سرپا نگه داشتن همسرم به مدت ۱۳ روز بود. به طوری که پس از آزادی به قید وثیقه همسرم دچار سکته قلبی شد و به مدت یک هفته در بیمارستان بستری بود که آن موقع نیز پزشکان این سکته را از نتایج شکنجهها عنوان کردند.»
از دیگر دلایل اعتصاب غذای لطیف حسنی «حق انتقال به شهر محل سکونت و
استفاده از مرخصی و همچنین اعتراض به آزار و اذیت خانوادههای زندانیان
سیاسی» عنوان شده است.
چندی پیش آیت مهرعلی بیگلو زندانی سیاسی، به مدت ۳۷ روز دست در زندان تبریز دست به اعتصاب غذا زده بود.
این زندانی سیاسی با طرح خواستههای مشابهی دست به اعتصاب غذا زده بود.
گفته میشود با انتقال او به محل سکونتش شهر جلفا موافقت شده است.
به گفته اعظم پیری تاکنون مسئولان زندان پاسخی به خواستههای لطیف حسنی ندادهاند و به این دلیل این زندانی سیاسی قصد دارد به اعتصاب غذایش ادامه دهد.
لطیف حسنی در ماههای پایانی سال ۱۳۹۱ همراه با محمود فضلی، شهرام رادمهر، آیت مهرعلی بیگلو و بهبود قلیزاده، چهار فعال دیگر آذربایجانی بازداشت شد.
آنان که عضو کمیته مرکزی گروه «یئنیگاموح» هستند، هر یک به ۹ سال حبس تعزیری محکوم شدهاند و پس از چند ماه تبعید به زندان رجاییشهر کرج، هماکنون در زندان مرکزی تبریز به سر میبرند.
احمد شهید، گزارشگر سازمان ملل متحد در آخرین گزارش خود از صدور احکام سنگین برای این پنج زندانی آذربایجانی انتقاد کرده بود.
طبق اعلام سازمان «دیدبان حقوق بشر» در سال ۱۳۹۲، اعضای یئنیگاموح، که در زبان ترکی آذری بهاختصار «حرکت بیداری ملی آذربایجان جنوبی نوین» است، میگویند که «بیش از یک دهه است در کنار سکولاریسم و حق خودمختاری برای آذریهای ایران به ارتقای هویت فرهنگی و زبان آذری پرداختهاند.»
اعظم پیری همسر این زندانی سیاسی به زمانه میگوید، لطیف حسنی به دلیل تأثیرات ناشی از اعتصاب غذا قادر به ایستادن بر روی پاهایش نیست.
همسر این زندانی سیاسی که روز یکم تیرماه با وی تماس تلفنی داشته است، در پیوند با وضعیت جمسی او افزود: «صدایشان خیلی گرفته بود، فکر میکردم سرما خورده، به سختی صدایش در میآمد.»
در ادامه، همسر این زندانی سیاسی میگوید: «در سیوسومین روز اعتصاب، به بهداری منتقل شده بود، در آنجا او را وزن کرده بودند؛ ۱۵ کیلو وزن کم کرده و الان ۵۶ کیلو است. فقط یک بار در روز هفدهم اعتصابش توانستیم با او ملاقات داشته باشیم.»
در نامهای که اعظم پیری درباره وضعیت همسرش منتشر کرده به مشکلات ملاقات با همسرش به دلیل مسافت زیاد کرج تا تبریز اشاره شده است.
در نامه همسر این زندانی سیاسی آمده است: «با توجه به اینکه منزل ما در کرج است و همسرم در زندان تبریز، من ناچارم جهت ۲۰ دقیقه ملاقات کابینی با ایشان حداقل هشت ساعت با اتوبوس راهی تبریز شوم، این در حالیست که من شدیداً از مشکلات دیسک کمر رنج میبرم و به هیچ عنوان قادر به مسافرت با اتوبوس نیستم و با در نظر گرفتن هزینههای گزاف مسافرتهای هوایی من طی بیش از یکسالی که ایشان در زندان تبریز در حبس هستند، تنها سه بار توانستهام به ملاقاتش بروم.»
اعتراض به عدم تفکیک زندانیان
در این نامه، اعظم پیری با اشاره به اصل «عدم اجرای اصل تفکیک جرائم» مینویسد: «زندان مرکزی تبریز فاقد بند سیاسی است و زندانیان سیاسی را در بندهای مختلف زندان، در کنار سایر زندانیان نگهداری میکنند. از اینرو اعتراض به عدم اجرای اصل تفکیک جرائم یکی از دلایل اصلی اعتصاب همسرم است.»خانم پیری به بازداشت و فشارها بر این زندانی سیاسی در سالهای گذشته نیز اشاره کرده و در ادامه نامه آمده است: «همسرم قبلًا نیز در سال ۱۳۸۹ دستگیر شده و به مدت هفت ماه در سلولهای انفرادی بازداشتگاه اطلاعات تبریز تحت شکنجه قرار گرفته است. یکی از شکنجههایشان بیدار و سرپا نگه داشتن همسرم به مدت ۱۳ روز بود. به طوری که پس از آزادی به قید وثیقه همسرم دچار سکته قلبی شد و به مدت یک هفته در بیمارستان بستری بود که آن موقع نیز پزشکان این سکته را از نتایج شکنجهها عنوان کردند.»
چندی پیش آیت مهرعلی بیگلو زندانی سیاسی، به مدت ۳۷ روز دست در زندان تبریز دست به اعتصاب غذا زده بود.
این زندانی سیاسی با طرح خواستههای مشابهی دست به اعتصاب غذا زده بود.
گفته میشود با انتقال او به محل سکونتش شهر جلفا موافقت شده است.
به گفته اعظم پیری تاکنون مسئولان زندان پاسخی به خواستههای لطیف حسنی ندادهاند و به این دلیل این زندانی سیاسی قصد دارد به اعتصاب غذایش ادامه دهد.
لطیف حسنی در ماههای پایانی سال ۱۳۹۱ همراه با محمود فضلی، شهرام رادمهر، آیت مهرعلی بیگلو و بهبود قلیزاده، چهار فعال دیگر آذربایجانی بازداشت شد.
آنان که عضو کمیته مرکزی گروه «یئنیگاموح» هستند، هر یک به ۹ سال حبس تعزیری محکوم شدهاند و پس از چند ماه تبعید به زندان رجاییشهر کرج، هماکنون در زندان مرکزی تبریز به سر میبرند.
احمد شهید، گزارشگر سازمان ملل متحد در آخرین گزارش خود از صدور احکام سنگین برای این پنج زندانی آذربایجانی انتقاد کرده بود.
طبق اعلام سازمان «دیدبان حقوق بشر» در سال ۱۳۹۲، اعضای یئنیگاموح، که در زبان ترکی آذری بهاختصار «حرکت بیداری ملی آذربایجان جنوبی نوین» است، میگویند که «بیش از یک دهه است در کنار سکولاریسم و حق خودمختاری برای آذریهای ایران به ارتقای هویت فرهنگی و زبان آذری پرداختهاند.»
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر