به گزارش
راديو فرهنگ پس از ماهها پیگیری سرانجام دانشمند جوان ایرانی و زندانی
سیاسی زندان اوین، امید کوکبی جهت درمان به بیمارستان اعزام شد.
امید کوکبی (زاده ۱۳۶۱ در گنبد کاووس)، برگزیده المپیاد و دانشجوی فوق دکترای فیزیک اتمی با گرایش لیزر در دانشگاه تگزاس
آمریکا است که در بهمن ماه سال ۸۹ به ایران
سفر کرده و هنگام خروج از ایران در فرودگاه بازداشت و زندانی شد.او توسط
قاضی صلواتی به ده سال زندان محکوم شد و هم اکنون زندانی است.
در سال ۲۰۱۴ از سوی انجمن غیردولتی پیشبرد علوم آمریکا، به عنوان برنده جایزه آزادی و مسئولیتپذیری علمی انتخاب شد.
وی با کسب رتبه ۲۹ در کنکور توانست به طور همزمان در دو رشته فیزیک و مهندسی مکانیک در دانشگاه صنعتی شریف تحصیل کند.
کوکبی پس از اخذ لیسانس با توجّه به نمرات
بالای درسیش، برای ادامه تحصیل با پیشنهادهای زیادی از سوی دانشگاه های
برجسته دنیا مواجه شد.
وی فوق لیسانس و دکتری را با اخذ بورسیه ای
تحصیلی از اتحادیه اروپا در اسپانیا در رشته فیزیک اتمی در گرایش لیزر
دنبال کرد. پس از اتمام دروس و تحقیقات دوره دکتری برای ادامه تحصیل در
گرایش برهمکنش لیزرهای پرقدرت با پلاسما با دریافت بورسیه تحصیلی دیگری از
آمریکا به دانشگاه تگزاس در آستین آمریکا که بالاترین سطح علمی را در رشته
فیزیک اتمی در این گرایش در میان دانشگاههای دنیا را داراست رفت.
وی در دوران تحصیل خود چندین بار برای دیدار
با خانواده خود به ایران سفر کرده بود اما در آخرین سفر در بهمن سال ۸۹،
هنگام برگشت به امریکا در فرودگاه امام خمینی بازداشت شد. او به اتهام
ارتباط با دولت متخاصم و کسب درآمد نامشروع یک ماه در بازداشتگاه ۲۰۹ زندان
اوین در انفرادی، واز آن زمان به بعد در بند ۳۵۰ زندان اوین به سر میبرد.
وی ترکمن و از اهل سنت است و هیچ گونه سابقه فعالیت سیاسی نداشته است.
پس از گذشت بیش از دو سال از حبس کوکبی، وی در نامهای به دوست قدیمیاش مینویسد:
«بنده از سال ۱۳۸۴ در نوبتهای مختلف برای
مدیریت و کار در پروژههای فنی مراکز امنیتی-نظامی دعوت شدهام که دوستان و
مدارک موثقی وجود دارد که این امر را تصدیق نمایند. به عنوان مثال دعوت به
کار در مرکز تحقیقات دانشگاه مالک اشتر اصفهان، ارائه بورس تحصیلی دکتری
از طرف سازمان انرژی اتمی ایران و پیشنهادنامههای پروژههای سازمان صنایع
دفاعی. در آخرین نمونه آن، صبح روزی که دیرتر در نیمه شب آن روز بازداشت
شدم، بنده به سازمان انرژی اتمی ایران دعوت شدم و پس از پیگیریهای مکرر
آنها بالاخره مجبور شدم در آنجا حضور پیدا کنم تا در دفتر معاون سازمان
جلسهای برای گفتگو برگزار شود که بنده نیز صحبتها و پاسخ همیشگی خود را
دادم که خوشبختانه کپی برگه ملاقات آن روز نیز موجود است.»
وی میافزاید: «این حکم ۱۰ ساله حبس نه برای
خطای رفته از کسی بلکه تنبیهی است برای کسی که حاضر نشده به خاطر اعتقادش
به "آزادی انتخاب شخصی برای برگزیدن مسیر زندگیاش،" در داخل سیستم امنیتی و
نظامی، علیرغم ارائه انگیزههای مالی و فنی فراوان آن، مشغول به کار
شود.»
در دوران بازجویی کوکبی است که از وی سوال
شده چرا دولت آمریکا به تو ویزا می دهد؟ وی پاسخ داده چون من دانشجوی آنجا
هستم. پرسیده اند که هنگام درخواست ویزا در سفارت آمریکا چه چیزی بیان کرده
است؟ وی پاسخ داده از دلیل من برای ادامه تحصیل در آنجا سوال کرده اند که
من گفته ام به دلیل علاقه ام به این رشته و کبود امکانات این رشته در ایران
بوده است، بر اساس این پاسخ ها وزارت اطلاعات کوکبی را به «ارتباط با دولت
متخاصم» متهم کرده است. همچنین در بازجویی ها از وی پرسیده شده چرا
دانشگاه هزینه سفرهای تو به ایران را می دهد که وی پاسخ داده، این یک عرف
است که هزینه های سفرها و کنفرانس های چهره های علمی را می پردازند که بنا
بر این پاسخ به وی اتهام “کسب درآمد نامشروع” تفهیم شده است.
او که در بند ۳۵۰ اوین محبوس است در گفتگویی
که در زندان انجام داد، با تاکید بر اینکه مشغولیت های علمی و دانشگاهی
هیچ گاه به او فرصت فعالیت های سیاسی را نداده است، در پاسخ به این سوال که
چرا با وجود بی گناهی، در زندان ماندگار شده است می گوید: این سوالی است
که هر روز از خودم می پرسم. در کل دوره بازجویی هم هیچ سند و مدرکی مبنی بر
جاسوسی ارائه نشد.
وی با اعتراض به برخوردهای صورت گرفته با
خود، ضمن بیان اینکه «قاضیای که به متهم بدون هیچ دلیل موجهی توهین و
تحقیر و پرخاش نماید دیگر بیطرف نیست و طبق قانون هم صلاحیت رسیدگی به
پرونده را ندارد»، خاطرنشان می کند: «اکنون به عنوان عکس العمل طبیعی یک
زندانی که به حرمت و حقوق اولیه انسانی او توهین شده است اعلام می کنم که
بعد از این حاضر نیستم در این دادگاه حضور یافته و از خود دفاعی بکنم و اگر
هم اجباراً مرا به دادگاه ببرند قطعاً سکوت کرده و دفاعی نخواهم کرد تا
ایشان با فراغ بال به آنچه که از قبل برای من تجویز کرده اند حکم دهند
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر