8.6.2016
خبرگزاری بام– بیست
و دوم خرداد سالروز دستگیری بهنام ابراهیم زاده فعال کارگر و کودکان کار و
فعال حقوق بشر، اسعد معروف به بهنام ابراهیم زاده در روز ۲۲ خرداد ماه
۱۳۸۹ در تهران بازداشت شد.
ابراهیم زاده عضو جمعیت دفاع از کودکان کار و
خیابان در کمیته پیگیری ایجاد تشکل های آزاد کارگری در یک خانواده سیاسی چپ
کارگری در خوزستان، شهرستان اشنویه متولد شده است.
پدر و برادر این زندانی
سیاسی از فعالین کارگری و اعضای کمیته پیگیری برای ایجاد تشکل های آزاد
کارگری هستند.
بهنام ابراهیم زاده جوانی پرشور و عدالت
خواه، دوست بزرگ کودکان و یار و یاور ده ها خانواده کارگری است.
بهنام با
نوشته هایش در دفاع از کودکان کار و کارگران و در چند مقاله حقوق بشری و
مقاومت و پایداری در نهایت اوج اقتدار پای آرمان ها و عقاید انسانی اش
ایستاده و با وجود شرایط امنیتی هیچ گاه نسبت به ناعدالتی ها کوتاه نیامده
است.
زندانیان سیاسی بند ۳۵۰ اوین، افشاگری های این زندانی سیاسی در حادثه ۹
دی در رابطه با آن دسته از زندانیان عاملین حکومت و متهم به جاسوسی که می
خواستند در روز مذکور علیه زندانیان سیاسی شعار بدهند به همراه افشاگری های
او علیه مسئولان زندان اوین و مقاومت جانانه اش به همراه دیگر زندانیان
سیاسی در روز۲۸ فروردین ماه ۱۳۹۳ معروف به پنج شنبه سیاه “حمله گارد زندان
به بند ۳۵۰ اوین” را فراموش نکرده و نخواهند کرد.
این فعال کارگری زندانی، بعد از حادثه ۲۸
فروردین و انتقال به بند ۲۰۹ وزارت اطلاعات و پرونده سازی به اتهام همکاری
و ارتباط با رسانه ها و دکتر احمد شهید، از طریق درج مطالب و بیانیه
کارگری و حقوق بشری از داخل زندان و با کینه توزی به زندان فوق امنیتی
رجایی شهر تبعید شد. با وجود ادامه اذیت و آزار مسئولان زندان رجایی شهر و
تحت فشار قرار دادن این زندانی هرگز دست از فعالیت نکشید.
با اقتدار در
دفاع از زندانیان سیاسی و عادی در مقابل مسئولان زندانی ایستاده و افشاگری
های او علیه سید نجم الدین حسینی مسئول بند دو دارالقران و داریوش امیریان
مدیر داخلی زندان رجایی شهر را فراموش نکرد. به موجب این افشاگری علیه
مافیای مواد مخدر در زندان رجایی شهر وی برای مدتی به انفرادی و سپس از بند
زندانیان سیاسی به بندهای عادی زندان بندهای موسوم به زندانیان خطرناک
منتقل شد.
ابراهیم زاده در یک محاکمه چند دقیقه ای و
بدون حضور وکیل به اتهام ارتباط با دکتر احمد شهید به هفت سال و ۱۰ ماه و۱۵
روز حبس محکوم گردید. وی بارها در حمایت از سایر همبندان و زندانیان سیاسی
دست به اعتصاب غذا زده و هم زمان با محکومت دوباره و ناعادلانه به خاطر
فعالیت های حقوق بشری و تلاش های بی وقفه اش مورد توجه سازمان های حقوق
بشری در کانادا قرار گرفت و به پاس تلاش های صادقانه وی، در زمینه احقاق
حقوق زندانیان، سایر فعالیت های حقوق بشری و مقاومت و پایداری اش مورد
تقدیر سازمان های حقوق بشری کانادا قرار گرفت. این زندانی سیاسی در تاریخ
۲۰ اردیبهشت ماه سال جاری با وجود گرایشات چپ از بند ۱۰ به بند دارالقرآن
زندان رجایی شهر منتقل شده است.
وی در طی چند ماه گذشته بارها تقاضای مرخصی
داده است اما با وجود تأکید پزشکان و تأیید بیمارستان محک در تشدید بیماری
فرزندش(نیما) با درخواست های مرخصی وی موافقت نشده است.
این فعال کارگری در ماه گذشته به دلیل دیسک
کمر و دردهای شدید در ناحیه ستون فقرات و گردن به بیمارستان امام خمینی
اعزام شد و بعد از چندین ساعت معطلی ساعت دو شب به زندان بازگردانده شد. وی
به منظور پیگیری روند درمان و برای دریافت داروهایی که پزشک متخصص در دو
نسخه برای وی تجویز کرده بود به بهداری زندان مراجعه کرد اما با گذشت دو
هفته پزشک بهداری به وی ابراز کرده بود که نسخه های وی گم شده است.
به گفته
پزشک این زندانی وی باید بعد از دوره داروها ها مجددا برای جراحی به
بیمارستان منتقل می شد اما ممانعت از دریافت داروها منجر به ایجاد اختلال
در زمینه درمان و تاریخ مورد نظر برای عمل جراحی وی خواهد شد. بیست و دوم
خرداد سالروز دستگیری این زندانی سیاسی است با درخواست های مکتوب به عفو
بین الملل خواهان آزادی این فعال کارگری و حقوق بشری شویم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر