گابي يک زن آلماني است او با سازماني عليه مجازات مرگ در آلمان فعاليت ميکند. او يکي از مسئولين اين نهاد است و به محکومين به اعدام در سلول هاي مرگ در امريکا نامه مينويسد. گابي قرار است روز ۱۰ سپتامبر در يک زندان در امريکا براي همراهي کردن با دوست عزيزش ويلي تروتي محکوم به اعدام ، همراه او باشد، آخرين روز زندگي ويلي و همراهي با لحظاتي که تعدادي قسي القلب او را بکشند با تزريق سم در رگهايش!!
گابي اوهل با مردان زيادي که محکوم به اعدام هستند، ارتباط دارد و اين بار نوبت اجراي حکم اعدام ويلي توريتي است. يکي از دوستان نزديک اولي، او قرار است در ماه سپتامبر اعدام شود. گابي ميخواهد ماه سپتامبر به امريکا سفر کند. او ميخواهد در آخرين لحظات زندگي ويلي همراهش باشد.
گابي در تخيلات خود، لحظاتي بعد از اجراي حکم اعدام دوستش را تصور ميکند. ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۴ را تصور ميکند. در اين روز قرار است ويلي تروتي با هشت کمربند پهن روي يک تخت محکم بسته شود در يک اطاق با ديوارهاي خاکستري رنگ، در اطاق اعدام در اطاقي که اکنون بزرگش کرده اند که بتوان يک تخت را در آن جابجا کرد. به دست ويلي يک آمپول وصل است پاهايش را زنجير کرده اند ، ولي فقط ميتواند سرش را تکان دهد.
گابي اوهل ميخواهد اعدام را از نزديک ببيند. او ميخواهد دوستش را همراهي کند. بين او و اولي در اين روز ۱۰ سپتامبر فقط يک شيشه فاصله است ، شيشه اي که او را در اطاق " ويتنس روم" از اولي جدا ميکند. گابي ميخواهد بشنود چگونه اين مرد ۴۴ ساله آخرين حرفهايش را ميزند قبل از اينکه سرم را بزنند و سم مرگ آور را از طريق رگهايش وارد بدن اولي بکنند، سمي که قرار است او را بکشد. در نهايت خونسردي و در روز روشن، تعدادي با دستکشهاي پزشکي در دست و کاملا استريل انجام وظيفه ميکنند و يک انسان را ميکشند..
گابي ميخواهد آنجا باشد وقتي دوستش آخرين نفسها را ميکشد او ميخواهد به همراه خانواده اولي باشد و به همراه آنها اين روز وحشتناک و سکوت بعد از تمام شدن عمليات کشتن يک انسان را با آنها همراهي و تحمل کند. .
از همه سخت تر براي گابي اينست که در جايي بنشيند و تيک تيک ساعت را نگاه کند تا لحظه اجراي حکم فرا رسد.
گابي از سال ۱۹۹۷ براي محکومين به اعدام در امريکا نامه مي نويسد. همه چيز از روزي شروع شد که يک دوست گابي او را به ديدن يک محکوم به مرگ در امريکا به يک زندان برد. گابي شروع کرد براي اين محکوم به اعدام نامه بنويسد. او ده نفر دوست نزديک از طريق اين نامه نگاريها پيدا کرده است گابي ۵۲ ساله اکنون مسئول نهادي است به اسم انجمن عليه مجازات اعدام اين نهاد کار آگاهگرانه و افشاگري ميکند و سخنرانيهاي مرتب بر عليه مجازات اعدام در مدارس در آلمان برگزار ميکند. در اطاقش عکس و نقاشي هايي هست که محکومين به اعدام براي او کشيده اند و در محل کارش نامه هاي فراوان از محکومين به اعدام را ميتوان ديد.
اين نهاد فعال عليه اعدام در آلمان که تمرکز اصليش مبارزه با اعدام در امريکا است يکي از ابتکاراتش اينست که مردم را دعوت ميکند به محکومين به اعدام در سلول مرگ در امريکا نامه بنويسند. در نتيجه اين اقدام، تعدادي باهم آشنا و بتدريج دوست ميشوند. در سايت اين نهاد عليه اعدام ليست اعدامهاي در پيش رو در امريکا و روز اين اعدام و اسامي را ملاحظه مي کنيد!
http://www.initiative-gegen-die-todesstrafe.de/aktuelles/nachrichten/geplante-hinrichtungen.html
ويلي براي من يک دوست است. اينرا گابي ميگويد اين يک رابطه رومانتيک نيست نه اين رابطه با مردي است که محکوم به اعدام است. براي محکومين به اعدام اين نامه ها پنجره اي هستند بسوي دنياي موجود. آنها هر روز در يک اطاق ۶ متر مربع نشسته اند که پنجره هم ندارد و ويلي با نامه هايش به من خيلي چيزها ياد ميدهد من ميتوانم براي او از همه چيز زندگيم بنويسم ، او اکنون همه احساسات و مشکلات و ضعفهاي مرا مي شناسد ، او بمن بسيار کمک ميکند. " اينرا گابي اوهل ميگويد.
تروتي دوست محکوم به اعدام گابي در آخرين نامه اش نوشته:
"من از اعدام و مرگ خودم نميترسم، من ۲۱ سال است که منتظر اجراي حکم اعدام هستم." او ۲۱ سال است که در زندان است در ۱۴ سال گذشته در سلول انفرادي ...
اينکه روز اجراي حکم تعيين شده و ۱۰ سپتامبر قرار است اعدام بشود، را تازگي ها فهميده است
مرکز اطلاعات در مورد مجازات اعدام ميگويد سياه پوستاني که سفيدها را کشته باشند بيش از همه در سيستم قضايي امريکا به اعدام محکوم ميشوند.
گابي ميگويد ويلي احتياج زيادي به کساني دارد که با آنها حرف بزند. من تنها ملاقاتي او نيستم همين چندي پيش بود که پسر مشترک ويلي با باربارا ، در سلول مرگ پدرش را ملاقات کرد.
مرگ درد آور و جان کندن يک محکوم به اعدام در امريکا که توجه دنيا را بخود جلب کرد توجه اين محکوم به مرگ در امريکا يعني تروتي را نيز بخود جلب کرده است. لوکت يک محکوم به مرگ در اواخر آوريل در اوکلاهما اعدام شد. سم تزريق شده مشکل داشت و اين مرد بعد از ۴٣ دقيقه دست و پنجه نرم کردن با مرگ زجر کش شد.
او ميگويد من ميتوانم تصور کنم که احساسات لوکت در آن شرايط چگونه بوده در يکي از نامه هايش به گابي نوشته است . " آري اين مرگ بسيار طولاني و دردناک بوده در مقايسه با راههاي انساني کشتن!!!" حالا با کمبود دارو و مشکلي در سم، دنيا متوجه اين درد شد ، درست تر بگويم دنيا چهره کثيف و واقعي اعدام را ديد. و اين مهم است" اين محکوم به مرگ از زندان ادامه ميدهد اعدام راه حل چيزي نيست. اعدام در جامعه وحشت ايجاد نکرده و رعب انگيز هم نيست . پس جواب چه چيزي را با اين کشتن ها ميخواهند بدهند. "
گابي دو بار شاهد مرگ دوستان خود، دوستاني که برايش نامه نگاري ميکردند بوده است . اين اتفاقات براي من سور رئال و غير واقعي بود ، انگار دارم خواب مي بينم. انگار يک فيلم غلط دارم تماشا ميکنم. " اين براي من غير قابل تصور بود که انسانها در کمال خونسردي چنين جنايتي را سازمان ميدهند، تعدادي به اسم دفاع از حق و عدالت و به نام قانون ، يک انسان ديگر را مي کشند. " او آرام به خبرنگار سايت اشپيگل اونلاين توضيح ميدهد که چگونه مرداني را تماشا کرده که جان داده اند. طبيعي است که اين وقايع مرا و زندگيم را زير و رو کرده اند ولي من ميتوانم احساساتم را خوب کنترل کنم. و اگر من با مرگ ويلي همراه او باشم ، احساسم اينست که دارم يکبار و براي آخرين بار براي او يک کاري ميکنم. اينرا به دوستم قول داده ام"
کميته بين المللي عليه اعدام در ايران، اعدام را قتل عمد دولتي ميداند و خواهان ممنوعيت اين جنايت در همه جاي دنيا است.
ما با نهاد عليه مجازات اعدام در آلمان همکاري نزديک داريم و در يک جبهه براي دنايي مبارزه ميکنيم که در آن اعدام در همه جا ممنوع باشد.
کميته بين المللي عليه اعدام
۴ جولاي ۲۰۱۴
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر